شمارهٔ ۹۰۶

هوش مصنوعی: ای بلبل، در چمن تو از آواز و برگ افتاده‌ای، به نظر می‌رسد که تو هم مانند من از گل جدا شده‌ای.

هوش مصنوعی: ای دل، به خود رحم کن و از غم و اندوه دست بردار؛ مانند سبویی که به یک سمت افتاده و نمی‌تواند راست بایستد، تو هم در این وضعیت چرا مانده‌ای؟

هوش مصنوعی: سال‌ها در جستجوی تو بودم، ای فرصت‌طلب دین. حالا که تو را به دست آورده‌ام، مثل دزدی هستی که به دام افتاده‌است.

هوش مصنوعی: کمک به مسافران راه، از رسیدن به هدف اهمیت بیشتری دارد. تو موسی نیستی که در اندیشه عصا باشی.

هوش مصنوعی: از اندوه به حالتی درمی‌آیم که مانند رد پای کسی بر خاک مسیر هستم. هرجا که خودم را می‌بینم، گویی که دیگر کسی بر زمین افتاده است.

هوش مصنوعی: مانند پرنده‌ای افسانه‌ای، بگذار که زیر بال خودت، از آرزوها و هوس‌ها دور باشی. تا چه زمانی به دنبال پرنده‌ای دیگر می‌روی؟

هوش مصنوعی: در کوششی که برای رسیدن به او داری، جالب است که سلیم از حالت ناپایداری‌اش به فکر جادوی کیمیا افتاده است.