برگردان به زبان ساده
دل در سواد زلف تو بیهوش می شود
در شب چراغ آینه خاموش می شود
هوش مصنوعی: دل به خاطر زیبایی و جذابیت موهای تو از حال می‌رود و در شب، نور آینه هم کم‌تاب و خاموش می‌گردد.
دل با خیال او چو هم آغوش می شود
یک گل نچیده است که بیهوش می شود
هوش مصنوعی: دل آدمی وقتی به یاد او می‌افتد، مانند یک گل وحشی و نچیده سرمست و غرق در احساسات می‌شود.
آن را که همچو آینه افتد برو نظر
هرکس که دیده است، فراموش می شود
هوش مصنوعی: کسی که مانند آینه صاف و روشن است، بر دیگران تأثیر می‌گذارد و هر کسی که او را دیده فراموشش نمی‌کند.
چون پرتو جمال تو پنهان کند کسی؟
آن آتش گل است که خس پوش می شود
هوش مصنوعی: اگر کسی زیبایی تو را پنهان کند، مانند آتش زبانه‌دار است که گل را می‌پوشاند و مخفی می‌سازد.
دارم هزار حرف به آن بی وفا، ولی
در وقت عرض حال، فراموش می شود
هوش مصنوعی: دارم هزاران حرف برای گفتن به آن بی‌وفا، اما وقتی که وقت ابراز احساس است، همه چیز فراموش می‌شود.
از گفتگوی مرغ چمن ذوق می برد
هرکس چو شاخ گل، همه تن گوش می شود
هوش مصنوعی: هر کسی از سخن گفتن پرنده‌ای در باغ لذت می‌برد و مانند شاخه گل، تمام وجودش شنونده می‌شود.
روشندلان به هند ندارند رونقی
در شب چراغ آینه خاموش می شود
هوش مصنوعی: روشندلان در هند که همیشه در جستجوی روشنی و حقیقت هستند، در شب‌های تار، رونق و نشاطی ندارند. وقتی چراغ‌ها خاموش می‌شوند، آینه‌ها نیز از درخشش و روشنی خود محروم می‌شوند.
کار کسی سلیم که افتد به شاهدان
آیینه وار زود نمدپوش می شود
هوش مصنوعی: اگر کسی به درستی و با صداقت عمل کند، هنگام مواجهه با دیگران مانند یک آینه، حقیقت خودش را نشان می‌دهد و زودتر از آنچه که فکر می‌کند، نقاب می‌زند و از خود واقعی‌اش پنهان می‌شود.
