شمارهٔ ۲۷۳

هوش مصنوعی: شمع به خاطر عشق و آرزوی وصالت در حال احتضار است و گل از زمانی که بوی تو را استشمام کرده، از خوشحالی سینه‌اش ترک خورده است.

هوش مصنوعی: با اشک‌های خود، دل و غبار درونم را پاک کردم و عشق او را در دل خلق به حساب آوردم. در این عشق، من نسبت به جهان پاک و بی‌نیازم.

هوش مصنوعی: چشمم به خاطر دوری از چهره‌اش پر از غبار و کدورت است، به گونه‌ای که اشک‌های من مانند دانه‌های تسبیح، همه خاکی و آلوده شده‌اند.

هوش مصنوعی: چند وقت می‌توانم زخم‌هایم را ترمیم کنم؟ چرا که درد قلبم که عمیق‌تر شده، به خاطر فشارهایی است که تحمل کرده‌ام.

هوش مصنوعی: دل پاک و سالمی که در عشق وفا کند، علی‌رغم اهمیتش، بی‌ارزش به نظر می‌رسد. چون مانند جنسی است که نقص دارد و به همین دلیل بها و ارزش چندانی ندارد.