شمارهٔ ۲۲۸

هوش مصنوعی: کسی که به گوشه‌نشینی راضی است، نمی‌تواند خوشحالی و لذت زندگی را تجربه کند؛ چرا که آنچه که به او داده شده، همانند تاج و جواهرات ارزشمندی است که باید از آنها بهره‌مند شود.

هوش مصنوعی: فقط در مورد عیب و نقص‌های دنیا صحبت می‌کنند و غیر از آن چیزی نمی‌گویند. گفتگو و ارتباط با آزادگان بر پایه عشق و محبت است.

هوش مصنوعی: تمام شب به سرم می‌روم به کوی یار، و این کار بی‌فایده نیست؛ زیرا کلاهم مانند پاپوش شب‌روان، پوششی از نمد دارد.

هوش مصنوعی: اگر دل کسی به طلا و جواهرات امیدوار نباشد، بی‌تردید غمگین و ناراحت خواهد بود. همان‌طور که لبخند زیبای یک زن هندی بر روی پیشانی‌اش به مانند زعفران جلوه‌گر است.

هوش مصنوعی: به خاطر اعتمادی که به تو دارم، ای پادشاه زیبارویان، من دلم برای تو و عشق تو تنگ است، چرا که هر چیزی که هست به تو مربوط می‌شود و در کنار توست.

هوش مصنوعی: دل پاک و بی‌آلایش، هر جا که فرمان انجام طاعت صادر شود، همانجا را می‌بیند. ابروی او به عنوان نشانه‌ای است که به سمت قبله (جهت درست) اشاره می‌کند.