شمارهٔ ۱۳۹

هوش مصنوعی: بدون دلیل، دامنم مانند دریا پر از اشک است و قلبم مانند یک کاسه گدایی از هر طرف پر شده است.

هوش مصنوعی: در دلم حسرت و اندوه فراوانی وجود دارد، حتی اگر در چشمانم بروز نکند. اگر هم ظرفم خالی از شراب باشد، دل من پر از عشق و احساسات است.

هوش مصنوعی: وقتی حریفان و رقیبانی ندارم، کسی از گل‌های خود نمی‌تواند به من طعنه بزند. دامن من مانند لباس گرانبهایی پر از زیبایی است.

هوش مصنوعی: آسمان از زندگی شاداب و پررنگ ما حسادت می‌کند، چرا که ظرف‌های او خالی‌اند و ظرف‌های ما پر از شراب و خوشی.

هوش مصنوعی: اگر از طرف دشمن ضربه‌ای به من بخورد، نمی‌توانم زخم را بخیه بزنم، زیرا از عشق و محبت به دیگران، قلبم پر است و جایی برای درد و رنج ندارد.

هوش مصنوعی: در مسیر افتادگی، آیا می‌توانم از جایی که هستم حرکت کنم؟ اگر نه، باید بدانم که صدای درای کاروان، فضای بیابان را پر کرده است.