شمارهٔ ۴۸ - حکایت

هوش مصنوعی: آن فرد آشفته و پریشان بر کناره‌ی رود، کفش خود را زیر سرش گذاشت و استراحت کرد.

هوش مصنوعی: به دلیل این که در اینجا شرایط و موقعیتی وجود دارد که نمی‌گذارند به آرامش برسم، مثل این است که در آب افکنده شدم و نمی‌توانم در خواب راحتی داشته باشم.

هوش مصنوعی: هر دلی که جایی برای محبوبش دارد، حتی اگر به یک کفش هم تعلق داشته باشد، نسبت به آن تعلق، خوشایند و زیباست.