شمارهٔ ۳۹۸

هوش مصنوعی: ای کسی که نام آن معشوق را با خود می‌بری، بدان که تو نام بت را هم نزد برهمنان می‌بری.

هوش مصنوعی: ایدل، وقتی دیدم که به دنبال آن دختر با موهای سیمین خودت افتادی، فهمیدم که به سوی چاهی می‌روی مثل بیژن که مریم را می‌برد.

هوش مصنوعی: در واقع، عشق همانند یک قهرمان است و شما فقط به نام‌های مختلف از شخصیت‌های بزرگ مانند گیو، گودرز و تهمتن اشاره می‌کنید.

هوش مصنوعی: ای غنچهٔ زیبا، لطفاً به ما احترام بگذار، زیرا تو از باغ وصال او گل زیبایی به دامن می‌آوری.

هوش مصنوعی: ای بیگانه‌پرور، چرا اینگونه عمل می‌کنی؟ این چه رفتاری است که به رقیبان خوشی می‌می‌دهی و دل مرا به سادگی می‌گیری؟

هوش مصنوعی: چشمان تو با حرکات ابرویت جاذبه‌ای ویژه دارد؛ هر جا که بروی، دل‌ها را با این زیبایی تسخیر می‌کنی.

هوش مصنوعی: اگر دوستات را از خود دور کنی، نه دینی برایت می‌ماند و نه دلی، پس نباید تعجب کنی که با لطافت روح و جانت، دل از دشمن می‌کنی.

هوش مصنوعی: ای کسی که می‌دانی ما دردی‌کش‌ها چه حالتی داریم، بدان که گمان تو به ما به خاطر خطای دیگران نیست، بلکه به خاطر بدی خودت است که ما را این‌گونه می‌بینی.

هوش مصنوعی: شعر تو هم وزن شعر شیخ است، اما صغیر، کمی شرم کن که خوشه‌ای را از کنار خرمن می‌بری.