شمارهٔ ۲۰۸

هوش مصنوعی: دل تنها به خاطر زیبایی خم ابرو سجده می‌کند و هرگز به قبله دیگری رو نخواهد کرد.

هوش مصنوعی: چشمان تو به قدری قوی هستند که من را ضعیف و آسیب‌پذیر کرده‌اند، مانند آهویی که در دام شیر نر گرفتار می‌شود.

هوش مصنوعی: ای دل، از زیبایی‌ها انتظار وفا نداشته باش، چون زیبایان هرگز از خود نشانی از وفا در این دنیا نمی‌دهند.

هوش مصنوعی: کی زمانی می‌رسد که زلف یار ما مانند چوگان باشد؟ هیچ‌کس تا پای او سر، خود را نمی‌اندازد و نمی‌گوید.

هوش مصنوعی: ما به دوری و غم یاری عادت کرده‌ایم، اما او حتی برای یک لحظه هم با افرادی که به غم او عادت کرده‌اند، همراه نیست.

هوش مصنوعی: دل غمگین، ناز و لطافت را ببین و نگران نباش؛ زیرا هیچ‌کس غیر از او تو را نمی‌شناسد و به تو اهمیتی نمی‌دهد.

هوش مصنوعی: دوست از من درخواست کرده که به جای بوسه‌ای که بدهد، جانم را بگیرد. من این کار را انجام می‌دهم، حتی اگر او این کار را نکند.