بخش ۴۷۱ - ارشاد

هوش مصنوعی: نفس انسان دارای مقام و ارزش بالایی است، اما تو به خاطر ضعف‌ها و ضعف‌های خود، آن را نمی‌شناسی.

هوش مصنوعی: تو او را با آن همه محبت و بزرگی در آمیخته‌ای، در حالی که با چیزهای ناپسند نیز همراه است.

هوش مصنوعی: اگر او را از آلودگی‌ها پاک کنی، می‌توانی ببینی که چقدر زیبا و دلپذیر است.

هوش مصنوعی: تلاش کن که از گمراهی و سختی‌های زندگی خارج شوی و به سوی روشنایی و انصاف گام برداری.

هوش مصنوعی: عشق خود را در اختیار افرادی قرار نده که ارزش او را نمی‌دانند و به او احترام نمی‌گذارند.

هوش مصنوعی: اگر دلت را مانند اژدها پر از طلب و آرزو ببینی، شگفتی نکن که چقدر با غیرت و حرارت است و چقدر آرامش را در خود می‌گنجاند.

هوش مصنوعی: از خدا و اولیا درخواست کمک کن، زیرا که این کار سبب نجات روح تو می‌شود.

هوش مصنوعی: این جمله بیان می‌کند که هر چند ممکن است وقوع یک موضوع به تأخیر بیفتد، اما باید در زمان‌های مشخص برای آن تلاش و اهتمام ورزید، زیرا این کار در راستای حقیقت و درستی است.

هوش مصنوعی: با تلاش و کوشش خود سعی کن که روح و دل خود را پاک و صاف کنی، زیرا که داشتن نعمت و برکت، با زشتی و ناپاکی تناقض دارد.

هوش مصنوعی: اگر نعمتی به ما برسد، نشان از خواسته‌ تأمین شده است، و اگر هم نباشد، باید به اعمال خود تکیه کنیم.

هوش مصنوعی: در وجود تو، امید به آینده بیشتر از آن است که در کارهای نادر دیده می‌شود که می‌توانند بدون نتیجه بمانند.

هوش مصنوعی: او به غیر از لطف خداوند، به هیچ چیز دیگری امید و اعتماد ندارد و در هر خواسته‌ای تنها بر رحمت حق تکیه می‌کند.

هوش مصنوعی: تو از حال نیازمندان بی‌نوا آگاه هستی؛ پس به من یاری برسان ای کسی که در هنگام نیاز به فریادخواهان کمک می‌کنی.