شمارهٔ ۳۶

هوش مصنوعی: من به خاطر عهدی که بسته‌ام و به خاطر ناله‌ها و فریادهایی که از دست من برمی‌آید، ناله می‌کنم و از تو، ای معشوق، شکایت می‌زنم که پیمان ما را شکستی.

هوش مصنوعی: ما برای همیشه با محبت تو پیمان بسته‌ایم و این، سندی است بر عهدی که از ابتدا با تو داشته‌ایم.

هوش مصنوعی: آنها می‌دانند که داستان ما تا حدی درست است، پس با مدعی از شکست ما صحبت نکن.

هوش مصنوعی: به هیچ وجه نمی‌توان به قامت بلند تو رسید، این لباس بلند به ما که در مرتبه‌ای پایین هستیم نمی‌چسبد.

هوش مصنوعی: از دست من گذشت و هیچ فریاد و تلاشی به نتیجه نرسید، هیچ تیری که به هدف برخورد کند، از انگشت من نگذشت.

هوش مصنوعی: در دل شب‌های تلخ جدایی، به یاد روزی می‌زنم که شیرینی وصال مانند شهدی از گل برمی‌خیزد.

هوش مصنوعی: از دست ما اگر این پیاله را بگیرد، حوری زاهد که بی‌نصیب از می کوثر است، چه سودی خواهد داشت؟

هوش مصنوعی: هرچه بیشتر دل بسپاریم و شراب بنوشیم، جان‌هامان آماده‌ی فدای زیبایی و ذکاوت توست، ای ترک مست ما.

هوش مصنوعی: دل از دست رفت و غم به جانش افتاد. دلش به یاری معشوقش شاد بود، اما غم او را گرفتار کرده بود.