شمارهٔ ۱۷۱

هوش مصنوعی: هر کسی که در این دنیا به موفقیتی دست یابد، باید برای دستیابی به آن، سختی‌ها و رنج‌های زیادی را تحمل کند و ممکن است برای به دست آوردن آن کامیابی، هزینه‌های سنگینی بپردازد.

هوش مصنوعی: بلبلی در چمن مدتی در آرامش و خوشی سرود می‌خواند، اما چون دامی او را گرفتار نکرده، هنوز بال و پرش آسیب ندیده است.

هوش مصنوعی: صبحی که از دلخوشی و شوری گذشته، او در اندوه و نگرانی چند شب را سپری کرده است.

هوش مصنوعی: تا زمانی که گروهی دلسوز و رنج‌کشیده از بدی‌های دنیا کنار هم جمع شوند، می‌توانند با همت و تلاش خود، مانند گلی که از خاک برمی‌خیزد، به زیست و شکوفایی برسند.

هوش مصنوعی: هر کس که به دل دیگری آسیب می‌زند و با ظلم به او لطمه می‌زند، به خاطر این کارش باید منتظر عواقب سخت و تلافی باشد.

هوش مصنوعی: به خاطر قطع امید از زمان آغاز، اینگونه مقرر شده است که کشته، پای از پی قاتل برنمی‌دارد و هیچ گامی نمی‌تواند بردارد.

هوش مصنوعی: زیبایی و جذابیت افرادی که در مقام خود سخت‌کوشی می‌کنند، به این دلیل است که به راحتی از مشکلات و دردها عبور می‌کنند و به حفاظت از ارزش‌ها و خوبی‌ها توجه دارند.

هوش مصنوعی: گروهی از عاشقان در کوی تو حضور دارند که از دنیا بی‌خبرند و دشواری‌های آن را پشت سر گذاشته‌اند. آن‌ها با اولین گام‌هایی که در مسیر عرفان و معنویت برمی‌دارند، خود را آماده سفر به سوی آخرت می‌کنند.

هوش مصنوعی: از گریبان تو تا سر، آتش زیبایی تو چطور باعث شد که من به شوق عشق تو به بلوغ و پختگی برسم، در حالی که هنوز خام و نادانم؟

هوش مصنوعی: بخور خاک و در خون بغل بینداز تا در تمام عمرت در کمال عزت و احترام، روزی نوازش بشوی.