شمارهٔ ۱۵۵

هوش مصنوعی: هر کسی اگر با چشم دل به معشوق ما نگاه کند، اشتباه کرده است؛ چرا که نباید به چیزی جز خدا توجه کند.

هوش مصنوعی: اگر ذره ذره وجودم را ندارید، پس چرا هر کس که من را می‌بیند به شما احترام می‌گذارد؟

هوش مصنوعی: محبت شدید تو با دل ما چه کرده که ما از تو بدی می‌بینیم و او به ما وفادار نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: از روی خجالت از مردم غریبه، ببین حالت چشم تو را که کمتر به دوستان نزدیکت نگاه می‌کنی.

هوش مصنوعی: اگر کسی دوستدار و نیکوخواهی را در زندگی‌اش نداشته باشد و از دوستی و محبت او بهره‌مند نشود، عمرش به کام دشمنان گذرانده می‌شود. بنابراین اگر کسی ما را نپذیرد و دوستی‌مان را نپذیرد، باید آگاه باشد که زندگی‌اش از معنای راستین و محبت دور خواهد بود.

هوش مصنوعی: آسمان به عمد به چشم مهر من نگاه نمی‌کند، مگر اینکه گاهی به اشتباه نگاهی به آن بیندازد.

هوش مصنوعی: من از کوی دوست که دل را در آنجا گم کرده‌ام، عبور کردم و چشمم مانند حلقه‌ای که از پشت سر گیسوی او می‌نگرد، به دنبال اوست.

هوش مصنوعی: نگاه کردن به زیبایی و زشتی در این دنیا ممکن است، اما چرا از حال و احوال تو باخبر نیستم؟

هوش مصنوعی: از دنیای مادی همه جدایی‌ها و فاصله‌ها، مانع دیدن یار زیبا می‌شود. وقتی که او به من نگاه می‌کند، دیگر نیازی به جستجو نیست.

هوش مصنوعی: در میان حوادث و اتفاقات، هرگز به غیر از تو نگاه نخواهم کرد و اگر به جاودانگی فکر کنم، تنها تو را در ذهن خواهم داشت.

هوش مصنوعی: اگر چیزی که حلال است، از حرام پاک نشود، نباید خوشی و صفا از وجود تو در باغ رضایت یافت شود.