شمارهٔ ۱۲۹

هوش مصنوعی: احساس عشق و شوق به معشوق بر من چیره شده و این دیوانگی، شکل و طرح جدیدی به خود گرفته است.

هوش مصنوعی: زمانی که عشق وارد زندگی‌ام شد، عقل و خرد از عرصه بیرون رفت و تمام وجودم به عشق اختصاص یافت.

هوش مصنوعی: به یاد زیبایی و ظرافت تو، چندین بار احساسات و درد و اندوه در دلم طنین‌انداز شد و مرا به یاد مرجانی انداخت که از زخم‌هایش بر می‌آید.

هوش مصنوعی: اشک‌های من بیشتر شد و دل من از این آب آتشین سوزان‌تر گردید.

هوش مصنوعی: فلک با شش و پنج، نقشه‌ای برای من کشید و حالا در بازی زندگی‌ام، مهره‌ام به شش افتاده است.

هوش مصنوعی: دل من را از چنگم گرفتی و نمی‌دانم چه زمانی آن جادوگر افسون‌گر به این حال و روزم انداخت.

هوش مصنوعی: من از آنجا که در روز رستاخیز از انکارها دور بوده‌ام، به دلیل قامت تو، به حقیقت و باور افتادم.

هوش مصنوعی: آیا به خاطر این که ساقی شراب از چشمانش اشک ریخت، ساغر از دست رقبای دیگر افتاد؟

هوش مصنوعی: به دور از خاک پایت ماندم و افسوس می‌خورم که صورتم بدون تزیین و سربند افتاده است.

هوش مصنوعی: به خاطر اینکه تو دین و دل را به زیر پا گذاشتی، نشانه‌های دین و نام از دل تو افتاد.

هوش مصنوعی: در نهایت، از ابتدا مشخص بود که دلم با ترکان کافر به جنگ خواهد افتاد.

هوش مصنوعی: کسی که در عشق تو غرق شده، دیگر به هیچ چیز اهمیت نمی‌دهد و از همه چیز بی‌خبر است. او به حدی مجذوب تو شده که به راحتی از پا و سر خود می‌افتد.