شمارهٔ ۸۴

هوش مصنوعی: هر زمانی که به یاد معشوق می‌افتم، شوق دلیری و فداکاری در وجودم موج می‌زند، زیرا تا زمانی که جانم در بدنم است، عشق و محبت را احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: کوه غم و اندوه را با خون دلش سیراب کرده و آب آن به خاطر نابودی در راه فنا است. این وضعیت، نشانه‌ای از درد و اشک در دل و چشمان انسان‌هاست.

هوش مصنوعی: ای زیبایی تو بهشتی است و قامت تو مانند درخت طوبی است. و برآمدگی صورتت مانند آب زمزم است، ای دهان تو که بهار رحمت است.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی از آن مژگان و چهره زیبا بهره‌مند شوی، بایستی بدانی که زندگی حقیقی و ارزشمند به مانند سکه‌ای است که در دست تو قرار دارد و اینک ابزارهایی چون سنجر و خنجر برای دستیابی به آن وجود دارد.

هوش مصنوعی: اگر بخواهی که راهی به عمق وجود بیابی، به میخانه برو و از شراب بنوش. در اینجا، جرعه‌ای از می تو را به دنیای عدم و نیستی رهبری می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر عشق و محبت در این معبد (بتخانه) بر اساس اصول دین و ایمان نباشد، پس اول کسی که به عشق ورزی می‌پردازد، کافر است.