شمارهٔ ۷۳

هوش مصنوعی: از من درباره‌ی یار چه می‌پرسی؟ بهتر است از دل بپرسی که محفل لیلی کجاست، یا از مجنون بپرس که محفلش کجاست.

هوش مصنوعی: شخصی در اثر غم و اندوه به شدت دچار آسیب شده و حالا دنبال یک شاهد می‌گردد که به او بگوید قاتل این درد و رنج کجا قرار دارد.

هوش مصنوعی: من امشب تا سحر به جستجو می‌روم، برای یافتن روشنایی بی‌ریا که در این جمع وجود دارد، در کنار کنشت و کعبه.

هوش مصنوعی: تو که در این باغ هر لحظه صدها گل می‌کاری، سزای تو در زیر زمین جز یک دانه بی‌فایده چیزی نیست.

هوش مصنوعی: بسته به اختلافات و جنگ‌های بین ملت‌ها، تنها دلیل این درگیری‌ها وجود ایده‌های نادرست و تعصبات است. اگر این مسائل وجود نداشت، تفاوت‌ها و دوگانگی‌های میان انسان‌ها در حقیقت چه معنایی داشت؟

هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و تناسب قامت یک شخص اشاره دارد. شاعر به گونه‌ای توصیف می‌کند که قامت آن شخص به قد بلندی مانند سرو و به لطافت گل تشبیه شده است. او می‌گوید که این قامت موزون و زیبای او، به اندازه‌ای جذاب است که بر روی چمن می‌درخشد و به نظر می‌آید که گل‌ها نیز تحت تأثیر آن، به سمت او خم شده‌اند.

هوش مصنوعی: عجیب است که در دل انسان‌ها چیزهایی وجود دارد که در عالم بیرون وجود ندارد و آنچه باغبان در قلب خود پنهان کرده، در گل‌ها یافت نمی‌شود.

هوش مصنوعی: تو که می‌گویی شخص خوشبخت و سعادتمندی را با تمام وجود تحسین می‌کنی، جانم فدای تو باد؛ اما جای دل عاشقان کجاست؟