شمارهٔ ۴۷۴

هوش مصنوعی: من همچون گردابی هستم که درون خودم غرق شده‌ام، هرچند که گیج و مبهوت هستم هنوز به جای خودم هستم.

هوش مصنوعی: من به هیچ چیز ربطی ندارم، چه خوب و چه بد، من فقط در دنیای خودم و در اعتقاداتم زندگی می‌کنم.

هوش مصنوعی: من به امید به ثمر نشستن تلاش‌هایم هستم، هرچند که در حال حاضر ظاهراً بی‌ثمر و ناامید به نظر می‌رسم.

هوش مصنوعی: من غیر از خودم و وجودم در چیز دیگری نمی‌بینم و حالتی از خودبی‌خود بودن دارم، هرچند به خداوند خودم مرتبط هستم.

هوش مصنوعی: من در تلاش هستم تا با درون خود صلح و جنگ کنم و به نوعی خودم را از سنگینی بار زندگی آزاد کنم.

هوش مصنوعی: من به نیازمندی با کسی نیازی ندارم، هرچند که پادشاه نیستم، اما گدای خودم هستم.

هوش مصنوعی: تا زمانی که در مسیر دوست قدم زده‌ام، بدون هیچ تلاشی، احساس می‌کنم که خاک پای خودم بهترین و با ارزش‌ترین چیز است.

هوش مصنوعی: من در زندگی خود گاهی خوشبخت و گاهی بدبخت هستم؛ گاهی مانند جغد تنها هستم و گاهی همچون هما در اوج بلندی‌ها.