شمارهٔ ۳۷۰

هوش مصنوعی: من تصمیم گرفته‌ام که هرگز از دنیا لذت نبرم و تا زمانی که ساقی (سرویس دهنده) به من شراب ندهد، هیچ وقت شراب نخواهم نوشید.

هوش مصنوعی: هرجا که باشد عذاب یا بهشت یا مکان دیگری، تا زمانی که چهره‌ات را نبینم، هرگز آرام نخواهم گرفت.

هوش مصنوعی: من از ابتدا عهد کرده‌ام که هرگز پریشانی را نپذیرم، همچنان که نمی‌توانم زلف تو را به هم ببرم.

هوش مصنوعی: تا زمانی که ناآرامی و درد دل افرادی بخشنده و سخاوتمند را نبینم، هرگز از خواسته‌های خام و بی‌پایه خود دست نخواهم کشید.

هوش مصنوعی: من هرگز با تنپرستان که تنها به لذت های دنیوی می‌پردازند، همبازی نخواهم شد و هرگز انسان‌های بی‌ارزش و بی‌هدف را نمی‌پذیرم.

هوش مصنوعی: هر ظلمی که از تو به من برسد، من از هیچ‌کجا شکایت نمی‌کنم. من هیچ چیزی از آنچه که انجام می‌دهم، پاداش نمی‌گیرم و هرگز نه انتظار جبران دارم و نه چیزی می‌خواهم.

هوش مصنوعی: اگر وعده‌ای هم برای روز قیامت باشد، عهد کردم که هرگز از کسی وامی نگیرم.

هوش مصنوعی: هرگز نمی‌توانم به زبان بیارم که چقدر از تو خوشحالم، زیرا دلبری که در دلم دارم، هرگز نمی‌تواند نامی بگیرد.