شمارهٔ ۳۵۸

هوش مصنوعی: در یادآوری تو، دیوار و خانه مرا به یاد قلندری می‌اندازد که از دیدن تو الهام می‌گیرد.

هوش مصنوعی: زمانی که از حجاب ناموس بیرون بیایی و یک جرعه از آن جام لبریز بپایی، مانند قلندری خواهی بود که از آزادی و شگفتی بهره‌مند است.

هوش مصنوعی: در آینه هنگامی که تصویر تو دیده می‌شود، خودپسندانه به خود نمی‌نگرد، بلکه چشمی بیدار و آگاه نیاز دارد تا زیبایی واقعی را بیابد.

هوش مصنوعی: گاهی انسان مؤمن است و گاهی کافر یا بت‌پرست، هیچ‌کس از رازهای روحی و درونی انسان‌ها خبر ندارد.

هوش مصنوعی: هر کس که به سادگی به انکار حقیقت اعتراف کند، نمی‌داند چه می‌کند و از درک و آگاهی دور است.

هوش مصنوعی: از شرق و غرب، وقتی از سعیدا می‌پرسید، اشعار قلندر اطلاعاتی از عرش را به تو می‌دهند.