شمارهٔ ۳۱۹

هوش مصنوعی: افراد باصفا و اهل دل، با نوشیدن شربت و گِل کردن دل و شادی و کم کردن غم و اندوه، به یکدیگر دلداری می‌دهند و احوال یکدیگر را جویا می‌شوند.

هوش مصنوعی: افراد زمانه آن‌قدر به خودشان اهمیت می‌دهند که قبل از این‌که به آنها آسیبی برسد، فکر درمان و تسکین درد خود را می‌کنند.

هوش مصنوعی: در جمع ما، غنچه‌ها را از شکفتن محروم کرده‌اند و در این مکان، نخل مومی به عنوان نمادی از سوگواری به کار می‌رود.

هوش مصنوعی: در سرزمین آزادگان، غم و اندوه وجود ندارد و مردم با شادی و نشاط، صبح را جشن می‌گیرند و حتی در دل شب‌های غم‌انگیز، به دلایل شادمانی و خوشی می‌پردازند.

هوش مصنوعی: نگهبانان سرنوشت، در نهایت خوشبختی، مانند کمانی هستند که هر بار که انسانی با قامت راست و بلندی ظاهر می‌شود، آن را به سمت او خم می‌کنند.