شمارهٔ ۳۷۶

هوش مصنوعی: چشم من به گونه‌ای بسته شده که گویی کاغذی سوزن زده شده باشد، تا اینکه بتوانم مقصود و هدفم را بهتر درک کنم.

هوش مصنوعی: سرنوشت من به گونه‌ای است که خبری از حل مشکلاتم نیست، وگرنه مشکلاتم به اندازه‌ای هستند که دستم به آن‌ها می‌رسد و می‌توانستم آن‌ها را راست و ریس کنم.