برگردان به زبان ساده
روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟
رفت از دستم عنان مژگان گیرایی کجاست؟
هوش مصنوعی: روزگارم تاریک و غم‌انگیز شده است، حالا کجا می‌توانم چهره‌ی روشن و خوش‌رنگی را پیدا کنم؟ روزگاری بود که چشمانم جذابیت و جاذبه داشتند، اما اکنون دیگر نمی‌توانم آن‌ها را در دست بگیرم.
نعل من چون آب از هر موجه ای در آتش است
در ریاض آفرینش سرو بالایی کجاست؟
هوش مصنوعی: نعل من مانند آبی است که از هر موجی در آتش قرار دارد. در باغ آفرینش، کجاست آن سرو بلند؟
جبهه وا کرده طوطی را به گفتار آورد
شد فراموشم سخن، آیینه سیمایی کجاست؟
هوش مصنوعی: طوطی به دلیل صحبت‌های زیادش، غافل شدم از این‌که کجاست آن آیینه‌ای که نشان‌دهنده‌ی زیبایی و حقیقت است؟
داغ مجنون می شود از مهر خاموشی زیاد
در میان این غزالان چشم گویایی کجاست؟
هوش مصنوعی: سوز دل مجنون از محبت خاموشی در میان این زیبایی‌های چشمان گویای غزالان کجاست؟
شیشه نازکدلی دارم مهیای شکست
ای سبکدستان، دل چون سنگ خارایی کجاست؟
هوش مصنوعی: من قلبی حساس و آسیب‌پذیر دارم که آماده‌ی شکست است. ای کسانی که بی‌حس و سنگ‌دل هستید، دل مانند سنگ خارا از کجا آمده است؟
نقش شیرین را به تردستی ز کوه بیستون
می توانم محو کردن، کارفرمایی کجاست؟
هوش مصنوعی: من می‌توانم با مهارت و هنرمندی تصویر زیبای شیرین را از کوه بیستون پاک کنم، ولی اکنون به دنبال کارفرمایی هستم که از من این کار را بخواهد.
گردباد اینجا نفس را راست نتوانست کرد
در خور مجنون من دامان صحرایی کجاست؟
هوش مصنوعی: در اینجا، طوفان به قدری شدید است که نمی‌توان نفس راحتی کشید و این وضعیت برای من همچون مجنون و بی‌تابی است. حالا که از فضای آشفته و بی‌ثباتی صحبت می‌شود، سوال می‌شود که دامن سرسبز و آرامش‌بخش کجا رفته است؟
چند پرسی صائب از عالم تمنای تو چیست؟
در دل آزاده عاشق تمنایی کجاست؟
هوش مصنوعی: چند بار از من می‌پرسی که آرزوی تو چیست؟ در دل یک عاشق آزاد، آرزویی وجود ندارد.
