برگردان به زبان ساده
با تن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوش
پای در زنجیر داری، چشم از روزن بپوش
هوش مصنوعی: با جسم خاکی خود، دیدگاه روشن از آن عالم را بپوشان و پای خود را در زنجیر (محدودیت‌ها) قرار داده‌ای، پس چشم خود را از روزنه‌ها بپوشان.
پوست چون کرباس بر تن می‌درد زور جنون
ناصح بی درد می گوید که پیراهن بپوش
هوش مصنوعی: وقتی دیوانه‌وار احساساتی در درون دارم، پوست من مثل پارچه‌ای کلفت و بی‌رحمانه پاره می‌شود. افرادی که درد و رنج من را نمی‌فهمند به من می‌گویند که لباس بپوشم، اما آن‌ها نمی‌دانند که وضعیت من چگونه است.
شبنم گستاخ رابنگر چه برد از بوستان
ازوفای لاله رویان دیده روشن بپوش
هوش مصنوعی: به قطرات شبنم بی‌پروا نگاه کن که چه زیبایی‌ای از باغ به دوش می‌کشد و چگونه وفای گل‌های لاله را پنهان کرده است.
در غبار دل نهانم چون چراغ آسیا
گر غبارآلود باشد حرف من، بر من بپوش
هوش مصنوعی: دلم مانند چراغی در غبار پنهان است. اگر کلامم غبارآلود باشد، آن را بر من بپوشان.
باسبکروحان بهار زندگی را بگذران
چشم باگل واکن وبا شبنم گلشن بپوش
هوش مصنوعی: با روحی شاداب و آرام، روزهای زندگی را سپری کن. چشمانت را به زیبایی گل‌ها معطوف کن و خود را با لطافت شبنم گل‌ها مزین کن.
جوشن داودی اینجا شاهراه ناوک است
از دل محکم زره در زیر پیراهن بپوش
هوش مصنوعی: در اینجا به نوعی اشاره شده که زره و حفاظ باید نمونه‌ای از مقاومت و قدرتی باشد که در درون ما قرار دارد. بنابراین بهتر است که در برابر خطرات و چالش‌ها از دل و روحیه‌ای قوی و مستحکم برخوردار باشیم و این نیرو را درون خود حفظ کنیم.
خلوت عشق است و صد غماز صائب درکمین
رخنه در را ببند و دیده روزن بپوش
هوش مصنوعی: اینجا فضای عشق است و در این محیط، افرادی هستند که از کمین بیرون می‌زنند تا اسرار را فاش کنند. بنابراین، درهای ورود را ببند و چشمانت را از نگاه دیگران بپوشان.
