برگردان به زبان ساده
گر نباشم من غبار آستانی گو مباش
دربهشت جاودان برگ خزانی گو مباش
هوش مصنوعی: اگر من در این دنیا نباشم، همانا تو در بهشت هم جایگاهی نخواهی داشت.
گرنباشد طوطی من در شکرزار جهان
سبزه بیگانه‌ای در بوستانی گو مباش
هوش مصنوعی: اگر طوطی من در گلزار شکرین وجود نداشته باشد، پس تو هم مانند گیاهی بیگانه در یک باغ نباش.
موج دریای کرم شیرازه گوهر بس است
چون گهر بر گردن ما ریسمانی گو مباش
هوش مصنوعی: تلاطم و زیبایی دريا نشان‌دهنده‌ي شگفتی و ارزشمند بودن جواهرات است، به همین دلیل باید از خودمان این سؤال را بکنیم که آیا برای زیبایی و ارزش‌های درونی خودمان، وابسته به چیزهای بیرونی و ظاهری هستیم یا نه؟
بامکان ربطی نباشد لامکان پرواز را
جان قدسی را زمین و آسمانی گو مباش
هوش مصنوعی: اگر از امکانات و ارتباطات دنیایی خارج باشی، روح پاک و قدسی تو نباید در زمین و آسمان محدود بماند.
بازگشت ما چو بادریای آب زندگی است
دربساط هستی مانیم جانی گو مباش
هوش مصنوعی: بازگشت ما به زندگی مانند تلاطم وافروختگی یک دریاست. در این دنیا با تمام وجود خود زندگی کنیم و نباید از زندگی و وجود خود غفلت کنیم.
تار و پود جسم اگر از هم بریزد گو بریز
ماه روشن چون به جاباشد کتانی گو مباش
هوش مصنوعی: اگر تار و پود جسم انسان از هم بپاشد، روشنایی ماه هم در آن لحظه اهمیت زیادی ندارد. بنابراین، در هنگام بروز مشکلات و تنش‌ها، نباید فقط به ظواهر اتکا کرد و باید از خود واقعی و درونی‌مان محافظت کنیم.
گوهر از گرد یتیمی در کنار مادرست
جان روشن گوهران راخاکدانی گو مباش
هوش مصنوعی: این شعر به ما می‌گوید که ارزش واقعی انسان‌ها و شخصیت‌های بزرگ در محیطی مناسب و در کنار عشق و حمایت خانواده شکل می‌گیرد. مانند جواهرهایی که در کنار مادری مهربان و دلسوز پرورش یافته‌اند، انسان‌ها نیز برای شکوفایی نیاز به محبت و مراقبت دارند. بنابراین، باید از محیط‌های تاریک و نامناسب دوری کنیم و به جای آن به فضایی که در آن رشد کنیم و به کمال برسیم، اهمیت بدهیم.
جان چو پا بر جاست پروا از فنای جسم نیست
در شبستان سبکروحان گرانی گو مباش
هوش مصنوعی: وقتی جان در حال آرامش و امنیت است، نگران نابودی جسم نباشید. در این مکان معنوی و روحانی، نباید سنگینی و دردسر را به خود راه دهید.
بلبل از هرغنچه دارد خانه دربسته ای
از خس و خاشاک ما را آشیانی گو مباش
هوش مصنوعی: بلبل به خاطر زیبایی و شادی که در گل‌ها می‌یابد، خانه‌ای به دور از خطر و مشکلات ساخته است. ما هم نباید در شرایط سخت و نامناسب زندگی، به دنبال آرامش باشیم و باید برای شادی و زیبایی تلاش کنیم.
نیست مجنون مرا از دامن صحرا ملال
بر سر هر کوچه از من داستانی گو مباش
هوش مصنوعی: من از دامن صحرا هیچ ناراحتی ندارم، اما در هر کوچه‌ای از من داستانی می‌گویند؛ پس مرا به حال خود بگذار.
حسن و عشق آیینه اسرار پنهان همند
در میان بلبل و گل ترجمانی گو مباش
هوش مصنوعی: زیبایی و عشق همانند آینه‌ای هستند که رازهای نهفته را نمایان می‌کنند، پس در روابط بین بلبل و گل، به دنبال تفسیر مستقیم نباش.
روزی ما از سعادتمندی ذاتی بس است
چون هما ما را ز عالم استخوانی گو مباش
هوش مصنوعی: این متن به نوعی بیان می‌کند که خوشبختی واقعی ما از درون خودمان ناشی می‌شود و نیازی نیست که به دنیای مادی و فیزیکی وابسته باشیم. ما باید به ویژگی‌های درونی و روحانی‌مان تکیه کنیم و از دنیا و چالش‌های آن غافل نشویم.
طوطیان را سینه روشن کم ازآیینه نیست
کلک شکر بار مارا همزبانی گو مباش
هوش مصنوعی: پرندگان رنگین، دل‌های روشن دارند و از آینه چیزی کم ندارند. بنابراین، نیک است که قلم شیرین ما هم به دوستی گوینده‌ای هم‌زبان تبدیل شود.
گر به چاه افتد کسی، بهتر که ازقیمت فتد
یوسف مارا به طالع کاروانی گو مباش
هوش مصنوعی: اگر کسی به چاه بیفتد، بهتر است که از ارزش یوسف ما بگذرد تا اینکه بگوید کاروانی در راه است.
رفتن دل می کند انشای مطلبهای من
کلک کوتاه مرا طبع روانی گو مباش
هوش مصنوعی: دل من وقتی می‌رود، دیگر نمی‌تواند به خوبی احساسات و افکار من را بیان کند. پس بهتر است که به سادگی و بی‌پروایی ادامه ندهم.
جبهه آشفته حالان نامه واکرده ای است
داستان شکوه مارازبانی گو مباش
هوش مصنوعی: جبهه‌ای که پر از بی‌نظمی و درگیری است، نامه‌ای است که داستان افتخارات گذشته‌مان را بازگو می‌کند. پس از خودت ناامید نباش.
بی نشانی درجهان بی نشانی رهبرست
در بیابان طلب سنگ نشانی گو مباش
هوش مصنوعی: در این دنیا، کسی که نشانه‌ای ندارد، مانند رهبری است که در بیابان گم شده و در جستجوی نشانه‌ای از سنگ است. پس خودت را در جستجوی نشانه‌ها یاز در گم‌گشتگی نباش.
چند صائب برفنای جسم خواهی خون گریست
شاهباز لامکان را آشیانی گو مباش
هوش مصنوعی: چند بار می‌خواهی بر نابودی جسم اشک بریزی؟ ای شاهین بی‌مکان، برای خود لانه‌ای نداشته باش.
