برگردان به زبان ساده
ز سرو قدِ تو شد شوره زارِ امکان سبز
ز شمعِ سبز تو شد بختِ این شبستان سبز
هوش مصنوعی: با قامت تو، سرزمین امکان به سبزی تبدیل شد و به خاطر روشنایی سبز تو، بخت این باغ نیز سبز و خرم گردید.
ز خطِ پشتِ لبت زنده می شود دلها
چنین بود چو کند سبزه آبِ حیوان سبز
هوش مصنوعی: بر اثر لبخند تو دلها زنده می‌شوند، مانند سبزه که با آب حیوانی سرسبز می‌گردد.
میانِ اهلِ جنون سبز چوُن توانم شد؟
نشد ز گریهٔ من خارِ این بیابان سبز
هوش مصنوعی: چطور می‌توانم در میان دیوانگان سبز قرار بگیرم؟ از شدت گریه‌ام، این بیابان هرگز سبز نشد.
به رودِ نیل رسان خویش را که هیهات است
کز آبِ چاه شود بختِ ماهِ کنعان سبز
هوش مصنوعی: به سمت رود نیل برو، زیرا خوشبختی و سعادت کنعان را نمی‌توان از آب چاه به دست آورد.
ز هم گزیر ندارند نوش و نیش جهان
که بی گره نشود نی ز شکرستان سبز
هوش مصنوعی: نوش و نیش به یکدیگر وابسته‌اند و در زندگی نمی‌توان از تلخی و شیرینی جدا کرد. مانند این که هیچ چیزی در این دنیا بدون چالش و مشکل نیست و اگر می‌خواهیم به زندگی شیرین دست یابیم، باید با سختی‌ها نیز روبرو شویم.
چو زنگ از دلِ من بُرد باده، دانستم
که تخمِ سوخته گردد به ابرِ احسان سبز
هوش مصنوعی: زمانی که شراب، غم و اندوه را از دل من زدود، متوجه شدم که در زیر باران لطف و محبت، امیدهای از دست رفته دوباره جان خواهند گرفت و جوانه خواهند زد.
تجَّردی که بوَد در لباس، محفوظ است
پناهِ شیر بود هست تا نیستان سبز
هوش مصنوعی: تجرد و صفای واقعی که در عمق وجود وجود دارد، در ظاهری که فرد دارد حفظ می‌شود و مانند پناهی برای شیر است تا در دشت‌های سرسبز زنده بماند.
دلِ حریص به زنگِ قساوت آلوده است
که نانْ همیشه گدا را شود در انبان سبز
هوش مصنوعی: دلِ خسیس و طماع به سختی و بی‌رحمی دچار شده است، به طوری که نان همیشگی و عاری از زحمت را هم در کیسه‌ای از دست می‌دهد.
ز چشمِ شورِ کواکب مَجو برومندی
که هیچ دانه نگردد به زیرِ دندان سبز
هوش مصنوعی: از نگاه بد ستاره‌ها نجات یاب، چون هیچ دانه‌ای نمی‌تواند به زیر دندان سبز بیفتد.
اگر گشایشِ دل خواهی از بلا مگریز
که دانه می‌شود اینجا ز تیرِ باران سبز
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی دل‌ت آرام شود و از مشکلات و سختی‌ها دور بمانی، بدان که گاهی در میان درد و رنج، جوانه‌های امید و خوشبختی به بار می‌آید.
به باده جوش! نزدِ خونِ خشکِ من صائب
نشد ز تربیتِ بحر شاخِ مرجان سبز
هوش مصنوعی: به خاطر باده‌های دلنشین، نزد من که دلی بی‌رمق و خشک دارم، نتوانسته‌ام به خوبی از آموزش‌های عمیق و ارزشمند مثل دریا بهره‌مند شوم، همچنان که شاخ و برگ مرجان در زیباترین حالت خود نمی‌تواند در خاک سبز شود.
