غزل شمارهٔ ۴۷۴۶

هوش مصنوعی: ای دوست، به خاطر تلخی‌های زندگی شکایت نکن و بهتر است که این شراب را به دوستانی که تحمل کم دارند تقدیم کنی.

هوش مصنوعی: اگر در چشمه سوزن جایی برای عبور نیست، باید از گره‌ها و مشکلات عبور کنی و به جلو بروی. قدمت را در این مسیر بگذار و ادامه بده.

هوش مصنوعی: در جمع ما، صداهای بی‌خصوصیت و نامناسب وجود ندارد و نباید کسی با سخنان بی‌معنا و آسیب‌زننده صحبت کند.

هوش مصنوعی: شاید تو بتوانی از جایگاه خود به مقصد نهایی دست یابی، مانند سر که به دنبال هر کاروانی حرکت می‌کند.

هوش مصنوعی: دلجویی از دشمن می‌تواند باعث شود که در مواقع سخت، فرصت‌های خوبی پیش بیاید. با این حال، در هر موضوعی باید به حرف‌های مخالف گوش داد و آنها را بررسی کرد.

هوش مصنوعی: خواستن از چیزهایی که دو سر دارند، نشانه‌ی نادانی است. تحسین در جاهای مناسب و به جا است، پس از موضوعات زائده صحبت کن.

هوش مصنوعی: بهتر است که احساس ضعف و بی‌پولی خود را به نمایش نگذاری و خود را در برابر مشکلات زندگی همانند درختی بپوشانی که در فصل خزان به سر می‌برد.