برگردان به زبان ساده
تکلف نیست در گفتار رند لاابالی را
چنانت دوست می‌دارم که عاشق شعرِ حالی را
هوش مصنوعی: بی‌پرده و بدون هیچ تکلفی می‌گوید که من تو را به اندازه‌ای دوست دارم که عاشق شعر حال و هوای دلنشینی هستم.
خمارآلودهٔ یوسف به پیراهن نمی‌سازد
ز پیش چشم من بردار این مینای خالی را
هوش مصنوعی: یوسف رنگین، با پیراهنش هماهنگ نیست. از جلوی چشم من، این لیوان خالی را کنار بگذار.
ز فکر پیچ و تاب آن کمر بیرون نمی‌آیم
که هجران نیست در پی، وصلِ معشوقِ خیالی را
هوش مصنوعی: از فکر و خیال پیچیده‌ی آن کمر از جایی بیرون نمی‌آیم، زیرا در پی جدایی نیستم و به دنبال وصال محبوب خیالی خودم هستم.
ز پیش دل حجاب جسم را بردار چون مردان
به گل تا کی برآری پیش ایوان شمالی را؟
هوش مصنوعی: با دلپاک خود، مانع‌های جسمانی را کنار بگذار و تا چه زمانی منتظر هستی که وارد فضایی روحانی و والا شوی؟
مه نو می‌نماید گوشهٔ ابرو، تو هم ساقی
چو گردون بر سر چنگ آر، آن جام هلالی را
هوش مصنوعی: ماه نو در گوشه ابرو به زیبایی دیده می‌شود، تو هم ای ساقی مانند چرخش گردون، آن جام هلالی را بر روی ساز قرار بده.
گل از خار سر دیوار می‌چیند نگاه من
بهار خویش می‌دانم خزانِ خشکسالی را
هوش مصنوعی: من در نگاه خود بهار را می‌بینم و از گل‌هایی که با خارها در کنار دیوار می‌رویند، لذت می‌برم، اما در عین حال می‌دانم که خشکسالی و فصل خزان نیز در راه است.
لباس خودنمایی چشمِ بد در آستین دارد
نگیرد خار دامن جامهٔ پوشیده‌حالی را
هوش مصنوعی: لباس به گونه‌ای است که زیبایی‌اش می‌تواند چشم حسودان را جلب کند، اما در عین حال، آن را از گزند آسیب‌ها محافظت می‌کند. لباس زیبا ممکن است در معرض خطر باشد، اما با احتیاط و حراست از آن، می‌توان از آسیب‌های احتمالی جلوگیری کرد.
نمی‌لرزد چراغ داغ عشق از دامن محشر
چه پروا از نسیم صبح شمع لایزالی را؟
هوش مصنوعی: چراغ عشق خیلی قوی و محکمه و تحت تأثیر حوادث و بحران‌ها قرار نمی‌گیرد. حتی اگر نسیم صبح هم بیاید، هیچ تأثیری بر آن ندارد.
توان ایام طفلی چند روزی دادِ عشرت داد
نمی‌دانند طفلان حیف قدر خردسالی را
هوش مصنوعی: مدت کوتاهی از دوران کودکی به ما خوشی و لذت می‌دهد، اما کودکان نمی‌دانند که این روزها چقدر ارزشمند است و چه دریغی است که قدر این روزهای خردسالی را نمی‌دانند.
نزاکت آنقدر دارد که در وقت خرامیدن
توان از پشت پایش دید نقش روی قالی را
هوش مصنوعی: او به قدری با ادب و متین است که وقتی راه می‌رود، به جای اینکه توجه‌ها را به خود جلب کند، می‌توان از زیر پایش نقش زیبای قالی را دید.
اگر آیینه‌رویی در نظر می‌داشتم صائب
به طوطی می‌چشاندم شیوه شیرین‌مقالی را
هوش مصنوعی: اگر می‌توانستم به زیبایی و دلربایی کسی نگاه کنم، برایش مانند طوطی، سخنی شیرین و دلنشین می‌گفتم.
