برگردان به زبان ساده
از شرم ناله ام که دل از کار می برد
بلبل به زیر پر سر منقار می برد
هوش مصنوعی: بلبل به خاطر شرم و ناله من، دلش به درد می‌آید و در این حال، پر و بالش را به سمت من می‌آورد.
هرکس که بی شراب رود برکنار کشت
آیینه را به چشمه زنگار می برد
هوش مصنوعی: هر کسی که بدون نوشیدن شراب به کنار کشت بیاید، مانند آیینه‌ای است که در چشمه‌ای کثیف غوطه‌ور می‌شود.
بر باغبان به چشم دگر می کند نگاه
مرغی که ره به رخنه دیوار می برد
هوش مصنوعی: مرغی که راه نفوذی در دیوار پیدا کرده، به چشم دیگری به باغبان نگاه می‌کند.
زهاد را به باغ که تکلیف می کند
این خار خشک را که به گلزار می برد
هوش مصنوعی: زاهدان وقتی در باغ قدم می‌زنند، با خارهای خشک و بی‌فایده‌ای مواجه می‌شوند که گویی آنها را از رسیدن به گل‌های زیبا و دل‌انگیز باز می‌دارد. این خارها به نوعی وظیفه‌ای برای زاهدان دارند که باید از آنها عبور کنند تا به زیبایی‌های واقعی و معنوی دست یابند.
زلف ز پا فتاده بود رشته امید
چشم ز کار رفته دل از کار می برد
هوش مصنوعی: موهایش به زمین افتاده بود و امیدم ناامید شده، چشم به کارهای دل دوخته بود و دل از کار می‌افتاد.
تکلیف ماهتاب به من هرکه می کند
مجروح را به سیر نمکزار می برد
هوش مصنوعی: هر کسی که با ماهتاب در دلش کار دارد، مجروحان را به جایی می‌برد که طعم تلخ و شیرین زندگی را احساس کنند.
از بیم دستبرد تعدی ز بوستان
گل التجا به گوشه دستار می برد
هوش مصنوعی: به خاطر ترس از آسیب زدن و تجاوز به باغ گل، به گوشه دستار پناه می‌برد.
زلف تو صد موذن تسبیح گوی را
کاکل کشان به حلقه زنار می برد
هوش مصنوعی: زلف تو مانند صد مؤذن است که در حال دعای تسبیح گویی، با جاذبه‌اش روح را به دور خود می‌چرخاند و به زینت و زیبایی می‌آراید.
صائب چه نعمتی است که طبع غیور من
منقار بسته ام ز شکرزار می برد
هوش مصنوعی: صائب در این بیت به شکری اشاره می‌کند که همچون میوه‌ای شیرین و خوشمزه است و او به خاطر حس خویشتنداری و غیرت خود، نمی‌تواند به راحتی از آن بهره‌مند شود. در واقع، او به خاطر احساسی از احترام و عشق، خود را از لذت‌های شیرین زندگی دور نگه‌داشته است.
