برگردان به زبان ساده
دل گرفته کی از لاله زار بگشاید
ز دستهای نگارین چه کار بگشاید
هوش مصنوعی: دل در این شعر به وسعتی از غم و اندوه اشاره دارد که در میان لاله‌زارها احساس می‌شود. هیچ چیز نمی‌تواند این احساس را تغییر دهد و گشایش یا بهبودی از آن برنمی‌آید، حتی با وجود زیبایی‌های دل‌ربا و دلنشین. در واقع، دل‌گرفتگی به قدری عمیق است که زیبایی‌ها و لذت‌ها نمی‌توانند آن را تسکین دهند.
فغان که شاهد گل را بهار کم فرصت
امان نداد که از پانگار بگشاید
هوش مصنوعی: آه که بهار فرصتی به گل شاهد نداد تا خود را نمایان کند و زیبایی‌اش را بی‌پرده نشان دهد.
دل پر آبله من به خاک وخون غلطد
گره ز آبله هر که خار بگشاید
هوش مصنوعی: دل پر از درد و زخم من در سختی و رنج می‌غلتد و هر کسی که بخواهد مشکلات و دردها را از سر راه من بردارد، باید برای این زخم‌ها و رنج‌ها تلاش کند.
جهان فروزی ماه وستاره چندان است
که مهر پرده صبح از عذار بگشاید
هوش مصنوعی: جهان پر از نور و درخشندگی ماه و ستارگان است به طوری که خورشید صبح آرام آرام پرده‌ی شب را کنار می‌زند.
چنین که دایره راتنگ کرده است سپهر
عجب که غنچه ز باد بهار بگشاید
هوش مصنوعی: زمانه به قدری تنگ و سخت شده که جای تعجب است اگر غنچه‌ای به خاطر وزش باد بهار باز شود.
به هیچ چیز جهان دل نمی نهد صائب
اگر کسی نظر اعتبار بگشاید
هوش مصنوعی: اگر کسی به عمق و ارزش چیزها نگاه کند، صائب می‌گوید که دل به هیچ چیز این جهان نمی‌سپارد.
