برگردان به زبان ساده
دل از مشاهده لاله زار نگشاید
ز دستهای حنابسته کارنگشاید
هوش مصنوعی: دل از دیدن زیبایی‌های لاله‌زار در نمی‌آید و نمی‌تواند از دستهای رنگین و آراسته‌ی خود بسازد.
گره ز غنچه پیکان زنگ بسته ما
به تر زبانی خون شکار نگشاید
هوش مصنوعی: در این بیت به توصیف حالتی می‌پردازد که در آن زیبایی و لطافت غنچه به شیوه‌ای غیرقابل دسترس است و زبانی نازک نمی‌تواند شکوه و درد ناشی از این زیبایی را بیان کند. به نوعی اشاره می‌شود که احساسات عمیق و پیچیده مانند خون‌ریزی از شکار، نمی‌تواند با کلمات بیان شود، چرا که کلمات به تنهایی قادر به انتقال عمق این تجربیات نیستند.
ز خون زیاده شود رنگ غنچه پیکان
دل غمین ز می خوشگوار نگشاید
هوش مصنوعی: از خون زیاد، رنگ گلبرگ غنچه بیشتر می‌شود، اما تیر دل غمگین از نوشیدنی خوشگوار باز نخواهد شد.
ز اختیار جهان عقده ای است در دل من
که جز به گریه بی اختیار نگشاید
هوش مصنوعی: در دل من یک غم و درد عمیق وجود دارد که هیچ راهی برای رهایی از آن جز با اشک ریختن نیست.
طلسم هستی خود ناشکسته چون مردان
ترا به روی دل این نه حصار نگشاید
هوش مصنوعی: شما به گونه‌ای قوی و استوار هستید که هیچ مانع و محدودیتی نمی‌تواند بر روی قلبتان تأثیر بگذارد.
ز آه ما نشود نرم دل کواکب را
که دود آب ز چشم شرار نگشاید
هوش مصنوعی: دل‌های آسمان با آه‌های ما نرم نخواهند شد، زیرا اشک‌های ما همچون دود، نمی‌تواند شعله را خاموش کند.
بساز با دل پربار خود گر آزادی
که هیچ کس ز دل سرو بار نگشاید
هوش مصنوعی: با دل پربار و سرشار از احساسات و آرزوهای خود بساز و زندگی کن، زیرا هیچ کس نمی‌تواند بار سنگین دل و احساسات تو را از دوش تو بردارد.
خوش آن صدف که گر از تشنگی کباب شود
دهان خویش به ابر بهار نگشاید
هوش مصنوعی: خوشا آن صدف که با وجود تشنگی و سختی، به خاطر طبیعت و زیبایی بهار، دهانش را باز نکند.
شکایت گره دل به روزگار مبر
که هیچ کس به جز از کردگار نگشاید
هوش مصنوعی: نگران نباش که به کسی از دردهای خود بگویی، زیرا تنها خداست که قادر به حل مشکلات و گره‌های زندگی انسان است.
اگر چه ذره سزاوار مهر تابان نیست
نمی شود که ز پرتو کنار نگشاید
هوش مصنوعی: هرچند که ذره‌ای از نور خورشید لایق محبت آن نیست، اما نمی‌تواند از تابش نور آن دور بماند.
مجوی خاطر جمع از جهان ناامنی
که تیغ را زکمر کوهسار نگشاید
هوش مصنوعی: به دنبال آرامش و اطمینان در دنیای ناپایدار و پرخطر نباش، چرا که حتی شمشیری که به کمر کوه نیز آویزان است، نمی‌تواند از خود دفاع کند.
ز تنگنای جهان کی گشاده می گردد
دلی که در بر و آغوش یار نگشاید
هوش مصنوعی: دل آدمی که در آغوش و نزد یار خود نباشد، از تنگناهای دنیا چگونه رهایی خواهد یافت؟
زمین وچرخ بغیر از غبار و دودی نیست
خوش آن که چشم به دود وغبار نگشاید
هوش مصنوعی: زمین و جهان جز نابودی و کاوش در غبار و دوده چیزی نخواهند بود، خوشا به حال کسی که به این آلودگی‌ها نظر نکند و چشمش را بر آنها ببندد.
مراست از دل مغرور غنچه ای صائب
که در به روی نسیم بهار نگشاید
هوش مصنوعی: دل مغرور من مانند غنچه ای است که به روی نسیم بهار باز نمی‌شود.
