برگردان به زبان ساده
چه دیده است در آن آتشین عذار سپند
که بی ملاحظه جان را کند نثار سپند
هوش مصنوعی: چه چیز در آن چهره سوزان و جذاب وجود دارد که انسان بی‌توجه به جان خود، برای او جان خود را فدا می‌کند؟
ستاره سوختگان ایمنند از دوزخ
نسوخته است به هیچ آتشی دوبار سپند
هوش مصنوعی: ستاره‌های سوخته از آتش جهنم در امانند، زیرا که هیچ آتشی نمی‌تواند دوباره آن‌ها را بسوزاند.
ز حیرت تو شرر پای در حنا دارد
به مجلس تو چه شوخی برد به کار سپند
هوش مصنوعی: از شگفتی تو، آتش به پا شده و به عطر حنا آغشته است؛ به مجلس تو چه خیالی به درد سر آورده است.
ز بیم دیده بد تا به حشر می روید
شهید عشق ترا از سر مزار سپند
هوش مصنوعی: از ترس چشم‌های بد تا روز قیامت، شهید عشق تو را از کنار مزار به یادخواهی می‌برد.
ز بیقراری عاشق چه کار می آید
به محفلی که بود پای در نگار سپند
هوش مصنوعی: عاشق از بیقراری اش چه می‌تواند انجام دهد در جمعی که محبوبش در آن حضور دارد و زیبایی‌اش مانند آتش سوزان است.
ز قرب شعله فغان می کند چه خواهد کرد
اگر به سوخته جانی شود دچار سپند
هوش مصنوعی: از نزدیکی عشق، دل به تنگ آمده و ناله برمی‌آورد. اگر کسی در عشق دچار آتش و آسیب شود، چه توقعی می‌توان داشت؟
گره ز هستی موهوم خویش تا نگشود
ز وصل شعله نگردید کاکمار سپند
هوش مصنوعی: تا زمانی که به حقیقت وجود خود پی نبری و از این وابستگی‌های توهمی رها نشوی، نمی‌توانی به وصال و نزدیکی آتش عشق دست یابی. همچون کاکمایی که در آتش نمی‌سوزد و همیشه باقی می‌ماند.
مرا امید سلامت ز آتشین رویی است
که می برد ز سویدای دل به کار سپند
هوش مصنوعی: من امیدوارم که وجود آن چهره زیبا، دل من را از غم و اندوه نجات دهد و به آرامش برساند.
که برفروخت رخ ازمی که می شکست امشب
کلاه گوشه به گردون ستاره وار سپند
هوش مصنوعی: امشب که به خاطر شراب چهره‌ام به سرخوشی درخشان شده، کلاهم را به سمت آسمان که ستاره‌وار می‌درخشد، برمی‌دارم.
نمی رسد به عیار دل رمیده ما
اگر چه هست به بیطاقتی سوار سپند
هوش مصنوعی: دل ناآرام و پریشان ما به کسی نمی‌رسد، حتی اگر سوار بر اسبی تندرو و نیرومند باشیم.
فدای عشق شو ای دل تا گذشت از سر
ز شعله یافت پر وبال زرنگار سپند
هوش مصنوعی: عشق را بپذیر و به خاطر آن از همه چیز بگذر، حتی اگر بر تو سختی‌هایی بگذرد؛ در این مسیر، زیبایی و روشنی پیدا خواهی کرد.
به ناله ای دل خود را ز درد خالی کرد
میان سوختگان شد سبک عیار سپند
هوش مصنوعی: دل خود را با ناله ای از درد تهی کرد و در میان سوختگان احساس سبکی و آرامش کرد.
کشید پرده ز اسرار عشق ناله ما
فکند بخیه آتش به روی کار سپند
هوش مصنوعی: پرده‌ای که بر رازهای عشق کشیده شده بود، اکنون کنار رفته و صدای نالهٔ ما شنیده می‌شود. آتش، مانند بخیه‌ای، بر چهرهٔ کار سپند (آتش زنه) افتاده است.
نشست و خاست به عاشق که می دهد تعلیم
اگر نباشد در بزم آن نگار سپند
هوش مصنوعی: نشست و برخاست و گفتگو با معشوق، می‌تواند درس‌هایی برای عاشق به همراه داشته باشد، اما اگر آن معشوق در مجلس حضور نداشته باشد، این آموزش و تجربه بی‌معنا می‌شود.
چه جای ناله گستاخ ما بود صائب
به محفلی که خموشی کند شعار سپند
هوش مصنوعی: به کجا می‌توانیم در این مجلس ناله و شکایت کنیم، وقتی که سکوت در این فضا به عنوان نشانه‌ای از پاکی و پاکدامنی پذیرفته شده است؟
