برگردان به زبان ساده
ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد
به پای من چو رسد خار رنگ می بازد
هوش مصنوعی: از کاوش و جستجوی دل من، آزار و درد کم کم رنگ می‌بازد و مثل خار، که وقتی به پای من می‌رسد، دیگر تأثیرش را از دست می‌دهد.
اگر ز نغمه سیراب، پرده بردارم
هزار غنچه منقار رنگ می بازد
هوش مصنوعی: اگر از نغمه‌های زیبا و دلنشین پرده‌برداری کنم، هزار گل جوانی که رنگی دارند، دچار تغییر و پژمردگی می‌شوند.
نسیم شوخ می پرده در چو تند شود
به سینه غنچه اسرار رنگ می بازد
هوش مصنوعی: وقتی نسیم نرم و شاداب می‌وزد و شدت پیدا می‌کند، غنچه‌های در دل خود رازهایی دارند که به سبب آن تند شدن نسیم، رنگ و جلوه‌ای از خود را نمایان می‌کنند.
به او چه از دل خونین خود سخن گویم؟
که حرف بر لب اظهار رنگ می بازد
هوش مصنوعی: چرا باید از دل پرآشوب خود برای او صحبت کنم؟ وقتی که جملاتم وقتی به زبان می‌آیند، رنگ و حال خود را از دست می‌دهند.
شکسته رنگ نگشتی ز عشق، ای بیدرد
ز عشق، چهره دیوار زنگ می بازد
هوش مصنوعی: تو از عشق دچار شکست نشده‌ای، ای کسی که درد عشق را نمی‌دانی، چهره تو همچون دیواری کهنه و زنگ‌زده است.
ز ساده لوحی اگر با رخش حریف شود
گل شکفته (چه) بسیار رنگ می بازد
هوش مصنوعی: اگر از سادگی کسی با گل شکفته‌ای روبرو شود، آن گل که زیبا و رنگین است، به راحتی رنگش را از دست می‌دهد.
کسی چه تحفه به بازار روزگار برد؟
که گل ز سردی بازار رنگ می بازد
هوش مصنوعی: در زندگی، هرکس چه هدیه یا دستاوردی می‌تواند به دنیا بیاورد؟ وقتی که زیبایی و شادابی مثل گل در اثر سردی و ناامیدی‌های زندگی، رنگ می‌بازد و محو می‌شود.
اگر به صورت دیبا نگاه تلخ کنی
ز چهره تا گل دستار رنگ می بازد
هوش مصنوعی: اگر با نگاهی تلخ به چهره‌ای از خود نگرید، زیبایی و طراوت آن مثل گلی که به مرور زمان رنگش را از دست می‌دهد، محو می‌شود.
چه حرف از گل تسبیح می زنی صائب؟
خمش که سنبل زنار رنگ می بازد
هوش مصنوعی: صائب، چه نیازی به صحبت درباره گل تسبیح داری؟ زیرا وقتی سنبل (گل زنگوله‌ای) به رنگ می‌افتد، دیگر نیازی به حرف زدن نیست.
