برگردان به زبان ساده
درین بهار به گلزار رفتنی دارد
به پای بوی گل از خود گذشتنی دارد
هوش مصنوعی: در این بهار، کسی که به گلزار می‌رود، باید برای بوی خوش گل از خود و تمام دغدغه‌هایش بگذرد و تنها به زیبایی و لذت این لحظه فکر کند.
کنون که نرگس شهلا گشود چشم از خواب
به چشم روشنی باغ رفتنی دارد
هوش مصنوعی: همین حالا که نرگس زیبای شهلا چشمش را از خواب باز کرده، زمان آن رسیده که به باغ برود و با زیبایی‌اش چشم‌ها را روشن کند.
ز نوبهار برومند گردد امیدش
به توبه هرکه امید شکستنی دارد
هوش مصنوعی: در فصل بهار، آن که امید به بهبود و بازگشت دارد، دوباره قوی و سرزنده می‌شود. این امید به کسانی که همیشه در دل شکسته‌اند، می‌رسد.
ز برگریز خزان، بلبلی است فارغبال
که زیر بال و پر خویش گلشنی دارد
هوش مصنوعی: در این دنیا، بلبل خوشحالی است که حتی در فصل پاییزی، که برگ‌ها می‌ریزند و همه چیز به نظر غم‌انگیز می‌آید، همچنان زیر بال و پر خود باغی پر از گل دارد. این نشان‌دهنده‌ی امید و خوشبختی در دل اوست.
به چار موجه وحشت فتد ز یاد بهشت
ز گوشه دل خود هر که مأمنی دارد
هوش مصنوعی: اگر کسی به یاد بهشت باشد و در دلش آسودگی و مأمنی دارد، نباید از وحشت‌ها و مشکلات زندگی بترسد و رنج بکشد.
مرا به گوهر شب تاب رشک می آید
که در چراغ خود از آب روغنی دارد
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی به حسادت شاعر نسبت به زیبایی و روشنی ستاره‌ای اشاره دارد. شاعر احساس می‌کند که ستاره‌ای در آسمان زیبایی و درخشندگی خاصی دارد که او را تحت تأثیر قرار می‌دهد و حتی در مقایسه با چراغی که تنها از آب و روغن می‌سوزد، این زیبایی بیشتر جلوه می‌کند. در واقع، شاعر به زیبایی‌های طبیعی و نعمت‌هایی که در دنیا وجود دارد، اهمیت می‌دهد و به آنها غبطه می‌خورد.
ز بس که چشم من از چشم شور ترسیده است
به خانه ای ننهد پا که روزنی دارد
هوش مصنوعی: چشم من از چشم حسودان و بدخواه‌ها به شدت ترسیده است، بنابراین هرگز به خانه‌ای پا نمی‌گذارم که حتی یک شکاف و روزنه‌ای داشته باشد.
برون ز اطلس گردون نمی رود صائب
علاقه هرکه چو عیسی به سوزنی دارد
هوش مصنوعی: هیچ‌چیز از آسمان و جهان بزرگ نمی‌تواند تو را دل‌نگران کند، اگر مثل عیسی، به سادگی و بی‌هیچ وابستگی، به یک سوزن هم توجه داشته باشی.
