برگردان به زبان ساده
ز بالیدن ترا هردم لباسی تازه می‌گردد
نگنجد در قبا حسنی که بی‌اندازه می‌گردد
هوش مصنوعی: هر لحظه که تو به رشد و بالندگی می‌رسی، لباسی نو و زیبا برایت فراهم می‌شود و زیبایی‌ات آن‌قدر زیاد است که در قبا و جامه محدود نمی‌گنجد.
که را ای غنچه‌لب این لعل میگون است از خوبان؟
که صد برگ از تماشایش گل خمیازه می‌گردد
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد که لبانی مثل لعل و با رنگ میگون دارد. شاعر از او می‌پرسد که این فرد خاص کیست و تأثیری که بر گل‌ها و طبیعت دارد را توصیف می‌کند. به گونه‌ای که تماشای او باعث خمیازه کشیدن گل‌ها می‌شود، گویی آنها از زیبایی او خسته و شگفت‌زده شده‌اند.
نباشد لاله‌ای حاجت جگرگاه بدخشان را
کجا رخسار او منت‌پذیر از غازه می‌گردد؟
هوش مصنوعی: لاله‌ای وجود ندارد که بخواهد جگرگاه بدخشان را به خود مشغول کند، زیرا چهره‌اش از زیبایی‌اش می‌تواند هر کسی را مفتون کند.
ز خط هر چند شد زیر و زبر مجموعه حسنت
همان از طاق ابروی تو ایمان تازه می‌گردد
هوش مصنوعی: هرچند که زیبایی‌های تو در ظاهر ممکن است با تغییراتی روبرو شود، اما همیشه جذابیت و ایمان به تو از نگاه دلنشین ابروی تو تازه و زنده می‌ماند.
به دعوی لب گشودن می‌دهد یاد از تهی‌مغزی
که چون خُم خالی از می شد بلندآوازه می‌گردد
هوش مصنوعی: باز کردن حرف در مورد ادعا، نشان‌دهنده‌ی بی‌مغزی است، زیرا مانند یک خُم خالی که از شراب پر نشده، به شهرت می‌رسد.
عزیزی هرکه را در مصر هستی از سفر آید
مرا داغ دل گم‌گشته از نو تازه می‌گردد
هوش مصنوعی: هر که در مصر وجود دارد و به سفر بازمی‌گردد، عزیز است و دلم که درد و غم دارد، دوباره زنده می‌شود.
مرا گر خنده‌ای چون غنچه در سالی شود روزی
به لب تا از ته دل می‌رسد خمیازه می‌گردد
هوش مصنوعی: اگر روزی لبخندی مانند غنچه در بهار بر لبانم بنشیند، تا عمق وجودم خوشحالی و شادابی را حس می‌کنم، و این شادی به ناچار به درازای یک خمیازه بزرگ خواهد بود.
ز عاشق حسن صائب می‌شود مشهور در خوبی
گلستانی ز یک بلبل بلند آوازه می‌گردد
هوش مصنوعی: عشق به زیبایی باعث می‌شود که افراد آن زیبایی را در جامعه بشناسند، مانند اینکه یک بلبل خوش‌خوان می‌تواند شهرت یک گلستان را به دوش بکشد.
