برگردان به زبان ساده
مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفید
زندگی بر طاق نسیان نه چو شد ابرو سفید
هوش مصنوعی: برای مرگ آماده شو، هر زمان که موهایت سفید شد. زندگی را فراموش نکن، همانطور که ابروهایت سپید شده است.
پرده پوشی چون شب تاریک، کار صبح نیست
دست بردار از سیه کاری چو گردد مو سفید
هوش مصنوعی: پوشاندن عیب‌ها و کارهای ناپسند، به سادگی و به سرعت ممکن نیست، همانطور که صبح نمی‌تواند تاریکی شب را به راحتی از بین ببرد. وقتی که موهای انسان سفید می‌شود، باید از کارهای ناپسند خود دست برداشت و به فکر تغییر رفتار بود.
صبر کن بر تیره روزی کز فروغ عاریت
قد ماه نو دو تا می گردد و ابرو سفید
هوش مصنوعی: در روزهای سخت و دشوار صبر کن، چرا که زمانی خواهد رسید که مانند ماه نو، زیبایی و روشنایی به زندگی‌ات باز خواهد گشت و مشکلات حل خواهند شد.
عنبرین مویی کز او گردیده روز من سیاه
می نماید پیش چشمش دیده آهو سفید
هوش مصنوعی: موی عنبرین او که باعث تیره شدن روزهای من شده، در پیش چشمانش مانند دیدن یک آهو سفید به نظر می‌رسد.
هر که از روشندلی از تیره بختی رو نتافت
از ته ابر سیه چون مه برآید رو سفید
هوش مصنوعی: هر کسی که با آگاهی و روشنفکری خود، از بدبختی و ناامیدی فاصله بگیرد، مانند ماهی که از دل ابرهای تیره و سیاه بیرون می‌آید، چهره‌اش روشن و سفید خواهد شد.
از دورویان جهان امید یکرنگی مدار
نامه را یک رو سیه می باشد و یک رو سفید
هوش مصنوعی: از مردم دنیا نمی‌توان امید داشت که همیشه ساده و بی‌دریغ باشند. هر انسانی دو روی دارد؛ یک طرف خوب و سفید و طرف دیگر بد و سیاه.
نیست آسان زر دست افشار کردن سنگ را
کرد روی کوهکن را قوت بازو سفید
هوش مصنوعی: بدست آوردن طلا کار ساده‌ای نیست، همانطور که شکستن سنگ‌های سخت برای کاسب کوه‌نورد هم کار راحتی نیست و نیاز به نیروی بازو و توانایی دارد.
چون نسازد سرخ رویش را به خون عشق غیور؟
کرد راه قصر شیرین کوهکن از جو سفید
هوش مصنوعی: چگونه می‌تواند چهره‌اش را که به عشق پرشور است با خون آغشته نکند؟ او، کوهکن، راهی را که به قصر شیرین می‌رسد، از میان آب سفید خواهد ساخت.
نیست صائب اهل دل را شکوه از بخت سیاه
می کند خاکستر این آیینه ها را رو سفید
هوش مصنوعی: صائب، شاعر اهل دل، از تقدیر بد شکایت نمی‌کند. او می‌گوید که در دل با خاکستر این آیینه‌ها که نشان از ناپایداری دارند، هنوز می‌تواند روشنایی و امیدی داشته باشد.
