برگردان به زبان ساده
هزار بار درآیم اگر به خانه دوست
به کوچه غلط اندازدم بهانه دوست
هوش مصنوعی: هر بار که بخواهم به خانه دوست بیایم، در کوچه به اشتباه می‌افتم و بهانه‌تراشی می‌کنم تا به او برسم.
چنین که شوق مرا بیقرار ساخته است
عجب که دل بنشیند مرا به خانه دوست
هوش مصنوعی: شوق و اشتیاقی که در دل دارم باعث شده تا نتوانم آرامش پیدا کنم، جالب اینجاست که با وجود این حال، دل من نمی‌تواند به خانه دوست استراحت کند.
فسانه ای است که افسانه خواب می آرد
به چشم خواب نمک می زند فسانه دوست
هوش مصنوعی: داستانی وجود دارد که مانند خواب، زیبایی خاصی دارد و در این خواب، عشق و زیبایی به شکل دلربایی خود را نشان می‌دهد. این داستان از جمال دوست، زیبایی و شور و حال خاصی را به چشم می‌آورد.
ز باده طبع ستم دوست مهربان نشود
ز آب، رنگ نبازد گل بهانه دوست
هوش مصنوعی: هرگز محبت واقعی از ستم و ظلم نمی‌آید، همان‌طور که گل از آب بی‌رنگ نمی‌شود. دوستی که با تلخی و ستم همراه باشد، نمی‌تواند مهربانی و عشق واقعی را به وجود آورد.
فغان که شرم محبت امان نداد مرا
که بوسه ای بربایم ز آستانه دوست
هوش مصنوعی: ای کاش عشق و محبت اجازه می‌داد تا بوسه‌ای از درگاه محبوبم بردارم، اما شرم و حیا مانع این کار شد.
به خال، چشم سیه ساختم ندانستم
که دام مکر نهفته است زیر دانه دوست
هوش مصنوعی: من به خاطر زیبایی خال و چشم سیاه تو دل خود را به تو دادم، اما نمی‌دانستم که این کار به دام فریب و نیرنگی که زیر محبت تو پنهان شده منجر خواهد شد.
تلاش بیهده ای می کند سر خورشید
فتاده است بلند، آستان خانه دوست
هوش مصنوعی: در تلاش است که به بالاترین مقام و زیبایی دست یابد، ولی در این مسیر برای رسیدن به دوستش با موانعی روبه‌رو است که دیگران نمی‌توانند به آسانی عبور کنند.
به صبر خویش مکن تکیه از غرور که طور
سپندوار به رقص آمد از ترانه دوست
هوش مصنوعی: به خودت تکیه نکن و مغرور نباش، چون صبرت می‌تواند تو را به شیوه‌ای شگفت‌انگیز و با زیبایی به رقص درآورد، درست مانند زمانی که نغمه‌ای از دوست به گوش می‌رسد.
به چشم همت سرشار چون دو دست تهی است
متاع هر دو جهان در قمارخانه دوست
هوش مصنوعی: چشم و امیدی که پر از تلاش باشد، مانند دستانی خالی است. زیرا ارزش و دارایی واقعی هر دو جهان، در بازی عشق و دوستی نهفته است.
مرا به خاک در دوست آشنایی نیست
به آشنایی دل می روم به خانه دوست
هوش مصنوعی: من در خاک دوست کسی را نمی‌شناسم، اما به خاطر آشنایی، به خانه دوست می‌روم.
ز شغل عشق چه اندیشه می کنی صائب؟
خمار صبح ندارد می شبانه دوست
هوش مصنوعی: به خاطر عشق، چرا به کار دیگری فکر می‌کنی، صائب؟ عشق به معشوق، مانند مستی صبحگاهی نیست که از شب جست‌وجو کند.
