حکایت شمارهٔ ۲۵

شنیدم که یکی از پادشاهان عرب به نزدیکانش می‌گفت که باید حقوق فلانی را  افزایش دهید، زیرا این شخص از نزدیکان درگاه ماست و چشم به اجرا فرمان است. در حالی که دیگر خدمتکاران در حال خوش‌گذرانی و بازی هستند و در انجام وظایف خود کوتاهی می‌کنند.

یک انسان صاحب دل و با درک عمیق، اینها را شنید و  ناله و فریادی درونش فوران کرد .از او پرسیدند: چه چیزی را احساس کردی؟ او پاسخ داد: درجات و مقام‌های بندگان در پیشگاه خداوند، به همین صورت است.

هوش مصنوعی: اگر کسی در بامداد برای خدمت به شاه سِیُم بیاید، بدون شک با لطف و محبت به او توجه خواهد شد.

بزرگی به فرمان‌پذیری است و نافرمانی دلیل محرومی و بی‌نصیبی.

کسی که در وی نشان‌های راستکاران و صالحان باشد سرِ چاکری بر درگاه مَخدوم می‌نهد.