حکایت شمارهٔ ۱۹

حکایتی از انوشیروان عادل آورده‌اند که در یک شکارگاه صیدشان را کباب کرده بودند، اما نمکی برای افزودن مزه به آن نداشتند. یکی از غلامان قصد کرد به روستا برود تا نمک بیاورد. انوشیروان گفت: «نمک را به قیمت مرسوم بخر (رایگان یا کمتر از قیمت نباشد) تا رسم جدیدی پدید نیاید و روستا ویران نشود.» دیگران پرسیدند: «با این مقدار کم، چه آسیبی به وجود می‌آید؟» او پاسخ داد: «اساس ظلم دنیا در آغاز ناچیز بوده و هر کسی که آمده، بر آن افزوده تا امروز به این درجه (بسیار) رسیده است.»

اگر پادشاه از باغ مردم سیبی (به ناحق) بخورد، غلامان او در ادامهٔ این‌کار پادشاه حتی درخت را هم از ریشه درمی‌آورند.

اگر پادشاهی با ستم فقط پنج تخم‌مرغ از مردم بگیرد و آن را روا بداند، سپاهیانش هزار مرغ از مالِ مردم را به سیخ می‌کشند.