شمارهٔ ۳۲۱

هوش مصنوعی: تو وعده‌های مهربانی و بخشش‌های زیادی دادی، اما عملت کمتر از حرف‌هایت بود.

هوش مصنوعی: عهدی که با تأکید و قسم‌های فراوان بستی، از همه ضعیف‌تر و ناپایدارتر بود.

هوش مصنوعی: تو رفتی و غم و اندوه بر من افزوده شد، اما وقتی بازگشتی، همهٔ دردها و نگرانی‌هایم از بین رفت.

هوش مصنوعی: ای غم عشق، که با نگاهت به من می‌نگری، من از همه‌ی غم‌ها رها شدم.

هوش مصنوعی: شانس و اقبال با تو لطف کردند وگرنه تو با دیگران بخششت را انجام نمی‌دادی.

هوش مصنوعی: وقتي که از کنار بتکده عبور کردی، چطور توانستی دل سنگی بت‌ها را به تپش درآوری؟

هوش مصنوعی: بعد از اینکه کسی را از بین بردم، چه فایده‌ای خواهد داشت که بخواهم از رفیق خود سود ببرم؟ تو که به من نیامدی و به من کمکی نکردی.