بخش ۱۵ - غزل

هوش مصنوعی: تو در این دنیا تنها هستی و هیچ‌کس از درد و غم تو آگاه نیست، در حالی که خودت نیز از این وضع رنجی نمی‌بری.

هوش مصنوعی: دل تو به عشق من وابسته شد، اما نتیجه‌اش برای من جز اندوه و درد نیست.

هوش مصنوعی: زلف من مانند زنجیر است و هیچ کس در عشق به اندازه تو دیوانه نیست.

هوش مصنوعی: تو می‌دانی که من در زمینه سخن گفتن تجربه و دانش زیادی دارم، اما این دل من پر از احساسات و کلمات خاموش است که به کار نمی‌آید.

هوش مصنوعی: من تنها به عشق ورزیدن می‌پردازم و هیچ مصلحت دیگری برایم اهمیت ندارد، اما تو جز عاشقی کار دیگری نداری.

هوش مصنوعی: ای آنکه به دنبال چیزی هستی، تو چیزی نداری که بخری؛ و ای خریدار، در دل تو هیچ ثروتی نیست.

هوش مصنوعی: چطور می‌توان عاشق شد وقتی که به عشق بی‌اعتنایی می‌کنید؟ اگر به عشق پشت کنید، چه چیزی از شما باقی می‌ماند؟