برگردان به زبان ساده
ما به ابد میبریم عشق ترا از ازل
در همه عالم که دید عشق چنین بیخلل؟
هوش مصنوعی: ما عشق تو را از ابتدا تا ابد در تمام عالم منتقل میکنیم. آیا در جهان چنین عشقی بدون هیچ نقصی دیده شده است؟
از سر من شور تو هیچ نیاید برون
گر چه سر آید زمان ورچه در آید اجل
هوش مصنوعی: اگرچه زمان بگذرد و مرگ نزدیک شود، هیچگونه شور و حالی از محبت تو در من کاهش نمییابد.
هیچ کسم، گر بدل بر تو گزینم به دل
هیچ کسی خود بدل بر تو گزیند بدل؟
هوش مصنوعی: هیچ کس را انتخاب نکنم، آیا دل هیچ کسی هم تو را انتخاب نخواهد کرد؟
شمع لبت را بدید، مهر گرفت از عقیق
موم دهانت بدید مهر گرفت از عسل
هوش مصنوعی: شمع لب تو را دید، و از سنگ قیمتی عقیق مهر گرفت. دهان تو که مانند عسل است، هم از آن شیرینی مهر گرفت.
راهرو عقل را زلف تو دارالامان
کار کن روح را لطف تو بیتالعمل
هوش مصنوعی: عقل تو را به زلف خود پناه میدهد و روح تو با مهربانیات، مکان آرامش مییابد.
بوده ز جور تو ما در همه وقتی زبون
گشته به مهر تو ما در همه گیتی مثل
هوش مصنوعی: از ظلم و ستم تو ما در هر زمانی به زاری افتادهایم و به خاطر محبت تو در همه جای جهان مانند گدایی به نظر میرسیم.
ماه شبستان تو مورچهٔ وتخت جم
وصل تو و جان ما یوسف و سیم دغل
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و درخشش محبوبش اشاره میکند و آن را با چیزهایی ارزشی مانند یوسف و سیم مقایسه میکند. همچنین، از شباهت آن زیبایی به موجودات کوچک و ناچیز همچون مورچه سخن میگوید، بهگونهای که احساس شگفتی و تقدیر از زیبایی معشوقش را منتقل میکند.
زلف تو تن را نوشت سورهٔ نون بر ورق
قد تو دل را نهاد لوح الف در بغل
هوش مصنوعی: موهای تو به مانند یک کتاب مقدس برای من است، که در آن نام تو را نوشتهاند و قد و قامت زیبایت، قلب من را مانند لوحی در آغوش خود قرار داده است.
چشم مرا از لبت نیست گزیری که، هست
لعل لبت را شکر، چشم سرم را سبل
هوش مصنوعی: چشمم نمیتواند از لب تو جدا شود، زیرا زیبایی لبهای تو همچون شکر است و چشمانم به سمت آنها معطوف است.
فوت نشد نکتهای از کشش و از جسش
با لب و زلف ترا مرتبهٔ عقد و حل
هوش مصنوعی: هیچ نکتهای از جذابیت و زیبایی تو با لب و موهایت فراموش نشد، تو دلیلی برای دوستی و عشق هستی.
اوحدی از دیر باز فتنهٔ تست، ای غزال
تا نشود ناامید زود نیوش این غزل
هوش مصنوعی: اوحدی از مدتها پیش به تو اشاره کرده، ای غزال، تا زمانی که ناامید نشوی، زود به این غزل گوش بسپار.
