غزل شمارهٔ ۳۶۳

هوش مصنوعی: اگر شانس به من یاری کند، به وصل و دیدار معشوقی می‌رسد که دل‌خوشی‌ها از آنجا آغاز می‌شود.

هوش مصنوعی: اما دوران زندگی اجازه نمی‌دهد که خواسته‌ها و آرزوهای ما به راحتی برآورده شوند.

هوش مصنوعی: اگر تمام نیکان دنیا را دور هم جمع کنی، با نام من، فقط ظلم و ستمی برمی‌خیزد.

هوش مصنوعی: اگر من به دنبال اندوه باشم، از هر طرف افرادی پیدا می‌شوند که به دنبالم بیایند و در جستجوی من باشند.

هوش مصنوعی: اگر دل من بذر اندوهی بکارد، از همان یک دانه غم، جوانه‌های زیادی خواهد رویید.

هوش مصنوعی: اگر از ناراحتی و دل‌تنگی چیزی بگویم، آنقدر احساساتم شدید است که مانند کوهی از غم و اندوه برمی‌آید.

هوش مصنوعی: اگر گلی را از خار بیرون بیاورم، از هر برگه‌اش خاری خواهد سر زد.

هوش مصنوعی: اگر از زلف معشوقی تنها یک تار مو را ب جویم، برای هر تار موی او، خریدار یا طرفداری پیدا می‌شود که به دنبال آن است.

هوش مصنوعی: اگر به خاطر به دست آوردن مقام و قدرت، نامی از شاهی بر زبان بیاورم، ممکن است نشانه‌ای از کمال و عظمت اوحدی باشد.