خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن

اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن

شمارهٔ ۱ : گر معترفی به زشتخویی نیکی

شمارهٔ ۲ : ای دل زنفاق درگذر تا برهی

شمارهٔ ۳ : آخر نه به عالم آدمی زآن آمد

شمارهٔ ۴ : هر چند که از دست تو آید که کنی

شمارهٔ ۵ : در راه نفاق اگر بتی بتراشی

شمارهٔ ۶ : چون گل به میان خار می باید زیست

شمارهٔ ۷ : مردم نشود به گوش و چشم و بینی

شمارهٔ ۸ : سنّت کردی فریضهٔ حق مگذار

شمارهٔ ۹ : گر عاقلی آزاد شو از بند هوس

شمارهٔ ۱۰ : آزار طلب مکن که آزار این است

شمارهٔ ۱۱ : دلداری کن اگر دلی داری تو

شمارهٔ ۱۲ : هر تن که سرشت بد بود محضر او

شمارهٔ ۱۳ : از حاصل کار این جهانی کردن

شمارهٔ ۱۴ : گفتن دگر است و آزمودن دگر است

شمارهٔ ۱۵ : هان تا نکنی هرآنچ بتوانی کرد

شمارهٔ ۱۶ : خواهی که تو را هرآنچ نیکوست بود

شمارهٔ ۱۷ : ای آمده گریان زتو خندان همه کس

شمارهٔ ۱۸ : اینجا اگر اندکند و گر بسیارند

شمارهٔ ۱۹ : بس خون جگر که مرد را خورده شود

شمارهٔ ۲۰ : دل گرچه به بد گرایدت، نیکی کن

شمارهٔ ۲۱ : آن به که دلت زهر بدی پرهیزد

شمارهٔ ۲۲ : تا گرد بهانه خواجه تا کی گردی

شمارهٔ ۲۳ : بیشی مطلب زهیچ کس بیش مباش

شمارهٔ ۲۴ : کاریت که از بهر خدا فرمایند

شمارهٔ ۲۵ : تا چند بری به بدگمانی گفتن

شمارهٔ ۲۶ : گر باخبری زدل دل آزار مباش

شمارهٔ ۲۷ : در دیدهٔ دیده دیدهٔ دیده بپوش

شمارهٔ ۲۸ : بامدعیان چو آب و آتش مامیز

شمارهٔ ۲۹ : گر بر سر دریا نه سبک تر زخسی

شمارهٔ ۳۰ : هر زخم که بر سینهٔ غمناک آید

شمارهٔ ۳۱ : ای دل باید که تو جفاکش باشی

شمارهٔ ۳۲ : هر کاو به جمال سروری مشتاق است

شمارهٔ ۳۳ : در خوی خوش است عیش خوش کز جان است

شمارهٔ ۳۴ : خوی خوش تو بهار و باغ تو بس است

شمارهٔ ۳۵ : تا ظن نبری که شاهدی روی خوش است

شمارهٔ ۳۶ : گر قرب خدا می طلبی خوش خو باش

شمارهٔ ۳۷ : نفس تو و خوی بد اگر برگردد

شمارهٔ ۳۸ : در مهرهٔ عشق باختن با دگران

شمارهٔ ۳۹ : ای دوست اگر بهشت را داری دوست

شمارهٔ ۴۰ : می باید ساختن گرت برگ صفاست

شمارهٔ ۴۱ : او را خواهی دل به غمش یکتو کن

شمارهٔ ۴۲ : هر چند که هست خار همپایهٔ گل

شمارهٔ ۴۳ : هر چند مرا قصد سلامت باشد

شمارهٔ ۴۴ : هرگه که نظر از سر سودات افتد

شمارهٔ ۴۵ : از عالم دل اگر نشانی بدهیم

شمارهٔ ۴۶ : اندر ره عشق هر که دارد گذری

شمارهٔ ۴۷ : ای رای تو مردمی و احسان کردن

شمارهٔ ۴۸ : زان پیش که من شیفته رسوا گردم