غزل شمارهٔ ۹۳

هوش مصنوعی: دل من فقط به خاطر شراب ناب نیست، بلکه همه احساسات و تفکراتم تحت تأثیر آن قرار گرفته است. هر چیزی که از قلم و کتاب می‌نویسم، به نوعی از این احساسات و خونریزی درونی من نشأت می‌گیرد.

هوش مصنوعی: دل‌ها درد و رنج زیادی را متحمل می‌شوند و وقتی که دل من دچار شکست و ناامیدی شود، کسی به یاد من نخواهد بود؛ چون وقتی این ظرف شراب که پر از خون است بشکند، هیچ کس به یاد آن نخواهد ماند.

هوش مصنوعی: از دل سوخته‌مان توبه شکستن را ترک کن، چون این حالتی که در آن هستیم با وضعیتی که قبلاً داشتیم فرق دارد و در واقع همه‌چیز بذر افسردگی و اندوه است.

هوش مصنوعی: اگر به زیبایی دنیا توجه نکنی و دل را زخمی کنی، باید بدانی که این دنیا مانند میوه‌ای خوشبو است که ریشه‌اش در خون و درد است.