غزل شمارهٔ ۹۰

هوش مصنوعی: آیا ممکن است که زمانه به خاطر ناله‌ها و اندوه من در بند باشد، که دوباره امید، تکیه‌گاه من شده است؟

هوش مصنوعی: به خاطر دیدن آنچه که آرزو دارم، دل پاک و بی‌آلایش می‌شود، مانند عشقی که فقط در یک لحظه رخ می‌دهد، اما زیبایی تو در چشمانم باعث می‌شود که همه چیز تحت تأثیر قرار گیرد.

هوش مصنوعی: اگر صحیفه‌ای وجود داشته باشد که به آب رحمت شسته نشود، به نظر من آن، نامه‌ای سیاه حاوی گناه‌های من است.

هوش مصنوعی: دو جهان از زیبایی تو به آتش درآمدند، اما محبت تو که در حمایت من است، باعث درخشش و گرما می‌شود.