غزل شمارهٔ ۸۹

هوش مصنوعی: دل من همچون دشت وسیعی است که برای هزاران حمله و حمله‌ور شدن آماده است و از این رو، تحرکات و ایستادگی‌هایش را بیشتر از هر چیز دیگری مدیون تو می‌داند.

هوش مصنوعی: هیچ وقت او را ندیده‌ام که به اشتباه در مکانی بیهوده باشد، چون دل من در این وادی عاشقانه غرق شده است.

هوش مصنوعی: بر دل من زخم‌های عشق مانند لاله‌های شکفته نمایان شده است و احساساتم مانند برگ‌های چمن بسیار زیاد است.

هوش مصنوعی: هر دلی که به یاد تو نرفت، در سردرگمی و حیرت مانده است و این حس دلتنگی و افسون تنها مختص دل من است.

هوش مصنوعی: در دنیای پر آشوب، قلب عرفی پر از درد و زهر است و در شادی و عشق، دل من همچون شیشه‌ای پر از خون و غم می‌باشد.