غزل شمارهٔ ۴۸۸

هوش مصنوعی: تنها لباس خود را با شراب پاک نکرده‌ایم، بلکه به آب این شراب، حیثیت و شرافت یک قبیله را شسته‌ایم.

هوش مصنوعی: آشکارا معلوم است که اگر تقدیر چنین نمی‌بود، من بارها به خاطر عشق و شوقی که به عبادت دارم، لباس خود را نجس می‌کردم و به گوشهٔ محراب می‌رفتم تا خود را پاک سازم.

هوش مصنوعی: ما از ترک دوستی با دشمنان پرهیز کرده‌ایم و از نابود کردن محبت دوستان، دور نخواهد بود که از دل‌مان، عشق به ملاقات رفقا را پاک کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: به خاطر اینکه خیلی از درد و رنج‌ها را تجربه کرده‌ایم، دیگر از دست قصاب و عواقب آن نمی‌ترسیم.

هوش مصنوعی: ما لذت گناه را می‌چشیم و در عین حال به دین و باورمان نیز علاقمندیم؛ گویی که از زیبایی‌های مختلف زندگی، چه از جنس کفر و چه از دین، بهره‌مند شده‌ایم.

هوش مصنوعی: ای دل شکن، بهای محبت و عشق را بپرداز؛ چون ما از هرگونه معامله و وابستگی به شؤون دنیوی و زندگی این جهان دست کشیده‌ایم.

هوش مصنوعی: ببین عرفی، چه طوفانی از اشک به راه افتاده است؛ چرا که به خاطر دوستی، خواب‌های خوشی را از چشمانمان شسته‌ایم.