غزل شمارهٔ ۳۶۷

هوش مصنوعی: جان خود را به خاطر غم و اندوه فدای دیگران نکن و دل خود را خوش نگه‌دار. سرمایه و تلاش خود را برای جلب توجه و عشق دیگران کاربردی نکن.

هوش مصنوعی: به صدای درد اشاره کن و به داستان‌های بی‌مورد توجه نکن. آتش را تیز کن و از تزئینات با دود پرهیز کن.

هوش مصنوعی: اگر دل گرم و پرشوری نداری، دربارهٔ عشق صحبت نکن. چون آتش واقعی وقتی وجود دارد که چوب خوشبو در مجمره‌ات بسوزد و بوی خوشی از آن برآید.

هوش مصنوعی: برای یاد گرفتن از عشق و معشوق، به فکر مباحث فلسفی نباش. به جای آن، در دنیای شیرین عشق غرق شو و از زیبایی‌های آن لذت ببر.

هوش مصنوعی: هرگز فراموش نکن که به مصلحت کار خود و دیگران توجه کنی. نگذار به خاطر چیزهایی که به درد نمی‌خورند، ارزشمندترین چیزها را از دست بدهی.