غزل شمارهٔ ۲۶۵

هوش مصنوعی: دیروز اهل معرفت مرا در برابر عقل‌هایم مشاهده کردند و مانند دعایی که بر عرش مورد قبول است، به من نگاه کردند.

هوش مصنوعی: آشنایی آن‌ها با من بیشتر از فاصله‌ای که با بیگانه‌ها دارم است، زیرا کسانی که به حقیقت آگاهند، درباره من نظراتی دارند که نشان می‌دهد به خوبی من را می‌شناسند.

هوش مصنوعی: غم و اندوه باعث از بین رفتن من شده است، اما کسی در اطرافم از حال من خبر ندارد. به قدری در روزهای آرامش بی‌میل و خسته‌ام که دیگران فقط من را در آن حال دیده‌اند.

هوش مصنوعی: دشمنان از دوستان غمگین‌ترند؛ زیرا آن‌ها ناامیدی و آرزوهای بی‌نتیجه من را مشاهده کرده‌اند.