غزل شمارهٔ ۱۸۵

هوش مصنوعی: اگرچه کسی در مورد عیب تو صحبت نمی‌کند و آن را آشکار نمی‌کند، اینطور فکر نکن که کسی به عیب تو شک ندارد یا نگرانی ندارد.

هوش مصنوعی: از فریب نفس خود دوری کن، زیرا هیچ‌کس سخنی از دلیلی نیاورده که بدون زحمت صدها گوهر را از میان براندازد.

هوش مصنوعی: مهربانی و رحمت به کسی که در شرایط سختی قرار دارد مانند آفتاب است که به گل‌ها می‌تابد، اما اگر کسی از او دل‌سرد شود و زخم‌هایی به او وارد کند، او نمی‌تواند در برابر این جراحت‌ها ایستادگی کند.

هوش مصنوعی: من آماده‌ام تا دنیا را برای عشق و وفا فدای خود کنم، زیرا در این دنیا هیچ‌کس فکر نمی‌کند که با دشمنی به آسمان می‌نگرد.