شمارهٔ ۱۳۸

هوش مصنوعی: زلف‌های او مانند گلی است که بر روی قالی قرار گرفته و بویی از قالی به مشام می‌رسد، به طوری که سنبل (گل) به وجود می‌آید و شکوفا می‌شود.

هوش مصنوعی: سنبل، که یک گل خوشبو است، از لباسی که دختر زیبای من به تن دارد، بی‌خبر است. وقتی که چشمش به او بیفتد، گمان می‌کند که همان سنبل است.

هوش مصنوعی: آن چهره زیبا و آن نگاه نازک، مانند عذری است که دل را می‌آزارد. اگر این دل، رنجیده شود، همچنان به خاطر آن رخسار نازنین عذرخواهی می‌کند.

هوش مصنوعی: زلف‌های او مانند باغبان هستند و صورت‌هایش مانند باغی است که آن باغبان در آن مشغول به کار است.